[ad_1]
Είδα μια γυναίκα να πέφτει, μα δεν πρόλαβα να κάνω ευχή.
Η ταινία ρίχνει φως στην τελευταία περίοδο δόξας της Judy Garland, με μία σειρά συναυλιών της σταρ στο Λονδίνο, ενώ η ίδια προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες ως μητέρα, τις επιλογές της καριέρας και τις προσωπικές δοκιμασίες.
Βασισμένο σε θεατρικό έργο, το φιλμ-biopic (στην ουσία) για την αδικοχαμένη σταρ Judy Garland, είναι μια αυστηρή προσωπογραφία πάνω στο χαρακτήρα που ενσαρκώνει με εντυπωσιακή ακρίβεια και φροντίδα, η Renee Zellweger, ηθοποιός αθόρυβη αλλά με υποκριτική δεινότητα που εδώ καθηλώνει. Η ταινία είναι φτιαγμένη πάνω στην Zellweger, με τον (τηλεοπτικό κυρίως) σκηνοθέτη Rupert Goold, να κατευθύνει μεν, αλλά ν’ αφήνει δε πολλά περιθώρια αυτοσχεδιασμού στην έμπειρη ηθοποιό, που εδώ υπάρχουν στιγμές που μεγαλουργεί, παραδίδοντας μια ερμηνεία εμπνευσμένη και παθιασμένη. Το φιλμ κυλά ευχάριστα από άποψη ρυθμού στη διάρκειά του, έχοντας ένα σφιχτό tempo που δεν το αφήνει να κουράσει, ενώ η Zellweger ηλεκτρίζει και προκαλεί δέος σε κάθε πλάνο και σκηνή που εμφανίζεται, με μια ερμηνεία μεγάλη, απ’ αυτές που δύσκολα επαναλαμβάνονται και δεν βλέπουμε συχνά. Σε αυτό βοηθά η στρωτή, ξεκούραστη αφήγηση και μοντάζ που αφήνουν το φιλμ να κυλήσει ομαλά, αφήνοντας την Zellweger…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
