[ad_1]
Οι ρυθμοί της ζωής, τα social media και η… υπερέκθεση των αθλητών σε αυτά, η έλλειψη ιδιωτικότητας, η σχεδόν υποχρεωτική επίδειξη του «όλα είναι ρόδινα» στη ζωή τους, τα τεράστια ποσά που κινούνται γύρω τους και οι απαιτήσεις που όλο και αυξάνουν «τρώνε» σαν το σαράκι το ξύλο την ψυχή των αθλητών. Είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους η κατάθλιψη «θερίζει» στις μέρες μας και το δικό τους «σύμπαν».
Η λαμπερή ζωή που βγαίνει προς τα έξω τις περισσότερες φορές κρύβει αρκετό γκρι και πολλές φορές μαύρο.
Η άνοδος και η πτώση ενός τσιγγάνου Πρωταθλητή
“Aν δεν είχα την πυγμαχία, θα ήμουν σε μόνιμη κατάθλιψη. Στο ρινγκ μπορώ και καθαρίζω το μυαλό μου. Αφήνω πίσω μου τις κρίσεις. Η πυγμαχία και τα παιδιά μου είναι οι λόγοι που ζω”.
Αυτή ίσως να είναι μία από τις μεγαλύτερες αλήθειες της ζωής ενός τσιγγάνου Πρωταθλητή που κατέκτησε τα πάντα κι έχασε την ψυχή του.
Ο Τάισον Φιούρι, κατάγεται από μία φυλή τσιγγάνων της Β. Ιρλανδίας, κατάφερε να φτάσει στην κορυφή της Παγκόσμιας πυγμαχίας στην κατηγορία των βαρέων βαρών. Απέκτησε φήμη, χρήματα και ότι ονειρεύεται κανείς. Όμως απ’ όλα αυτά, ο Ιρλανδός κράτησε την… παρενέργεια. Την κατάθλιψη, αν και την περίπτωσή του η γιατροί την χαρακτηρίζουν…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
