[ad_1]
Είναι η πέμπτη διαδοχική χρονιά που μαζί με τους φίλους μου, είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε τον τελικό του Champions League. Λονδίνο, Λισαβόνα, Βερολίνο, Μιλάνο, Κάρντιφ. Το event σταθμός κατά τη γνώμη μου είναι αυτός του 2013. Όχι βέβαια, γιατί είχαμε γερμανικό εμφύλιο, ανάμεσα σε Μπάγερν και Ντόρτμουντ. Είναι η αθλητική διοργάνωση μίας ημέρας, που ξεπέρασε σε έσοδα το super bοwl, αλλά και την τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων (τα πιο κερδοφόρα event, αντίστοιχης διάρκειας). Η UEFA αγαπάει το Λονδίνο και είναι απόλυτα φυσιολογικό: 90 χιλιάδες εισιτήρια, πολλές σουίτες, εσωτερικοί χώροι εντός του περιβάλλοντος του Γουέμπλεϊ για champions village και football village, αίθουσες για να φιλοξενήσουν τους προσκεκλημένους – θρύλους, τους vip, τους vvip, μία πόλη πρωτεύουσα του παγκόσμιου δυτικού κόσμου. Πώς μεταφράζονται όλα αυτά; Τζίρος περίπου στα 30 εκατομμύρια, από εισιτήρια, χορηγικά πακέτα και επίσημα προϊόντα (περίπου στα 10 εκατομμύρια) και έσοδο για την ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ομοσπονδία περίπου στα 14 εκατομμύρια.
Ο τελικός στο Κάρντιφ είχε λιγότερα εισιτήρια, μια και το γήπεδο χωράει περίπου 75 χιλιάδες θεατές. Το Millennium, ενώ είναι μία υπέροχη ποδοσφαιρική εγκατάσταση, δεν ενδείκνυται για τις παράλληλες ενέργειες της…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
