[ad_1]
Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται από τον ελληνικό άθλο, της παρέας του Γκάλη, του Γιαννάκη, του Φασούλα, του Χριστοδούλου και (όπως έγινε συνήθεια) των άλλων παιδιών, που υπό την καθοδήγηση του Κώστα Πολίτη, υπέταξε μεγαθήρια της εποχής, όπως Σοβιετικούς και Γιουγκοσλάβους, για να κρεμάσει χρυσάφι στο λαιμό της.
Μια πορεία που διήρκεσε 12 μαγικές μέρες και ολοκληρώθηκε με το θρίαμβο της 14ης Ιουνίου, τις βολές του «τίμιου γίγαντα» Αργύρη Καμπούρη και το άστοχο τρίποντο του γερο-Γιοβάισα, για το τελικό 101-103. Ήταν η νύχτα, που βάφτισε την ελληνική ομάδα, «επίσημη αγαπημένη» όλων των Ελλήνων.
Η πορεία προς τον άθλο
Πριν την ανασκόπηση των πιο γλυκών 12 ημερών του ελληνικού μπάσκετ, αξίζει να θυμηθούμε πως η Εθνική προερχόταν από τη 10η θέση στον κόσμο, ένα χρόνο νωρίτερα στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας. Επίδοση που στις μέρες μας μάλλον θα θεωρείτο αποτυχία, για εκείνη την ομάδα όμως, πανηγυρίστηκε σαν σπουδαίο κατόρθωμα (που ήταν) και έδειξε σε ένα βαθμό πως και με τον κόσμο στο πλευρό της ένα χρόνο αργότερα, σίγουρα θα ήταν σκληρό «καρύδι» για τους αντιπάλους της. Από αυτή τη διαπίστωση όμως, μέχρι το τι πραγματικά έγινε, συνέβησαν ορισμένα πραγματάκια…
Τετάρτη 3 Ιουνίου
Ρουμανία-Ελλάδα…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
