[ad_1]
Όταν ο Γιάγια Τουρέ ήταν παιδί, στο Αμπιτζάν, έπαιζε στην επίθεση, στην αυλή του σχολείου. Όπως κάνουν όλα τα παιδιά. Γιατί στην Αφρική, τα παιδιά έχουν τη μπάλα στα πόδια, σκοράρουν, νοιώθουν ήρωες. Δεν ασχολούνται, παρά τα εντυπωσιακά φυσικά προσόντα, με άλλες θέσεις. Είναι για τους άλλους, τους Ευρωπαίους, η άμυνα.
Ήρωας ένοιωσε όταν έπαιξε στον τελικό του Κόπα Άφρικα το 2006 και το 2012 και όταν πανηγύρισε τον τίτλο το 2015. Θυμήθηκε πώς ήταν παιδί…
Όταν ο Γιάγια Τουρέ μίλησε με τον φίλο του, πρωταγωνιστή και σκόρερ των αγγλικών γηπέδων, Ντιντιέ Ντρογκμπά, δεν καταλάβαινε τη διαφορά της ποδοσφαιρικής Αγγλίας από τον υπόλοιπο κόσμο. Στην Αγγλία, η μπάλα είναι ίδια, το ποδόσφαιρο είναι διαφορετικό.
Όταν πήγε εν χορδαίς και οργάνοις στο Μάντσετσερ, ξανάνιωσε, παρέα με τον αδερφό του Κόλο Τουρέ. Οκτώ χρόνια μετά την αποτυχημένη δοκιμή στην Άρσεναλ. Είχε να το λέει ο Αρσέν Βενγκέρ για την «αδυναμία» της Άρσεναλ (λόγω νομικού πλαισίου, δεν είχε δυνατότητα να πάρει πιστοποιητικό εργασίας στη χώρα) να τον αποκτήσει…
Ήρωας ένιωσε και όταν αναδείχθηκε κορυφαίος Αφρικανός ποδοσφαιριστής το 2009. Θυμήθηκε πώς ήταν παιδί…
Ο «νέος Βιεϊρά» Γιάγια Τουρέ, με τα απίστευτα τεχνικά χαρακτηριστικά που του…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
