[ad_1]
Όταν πριν από πολλά χρόνια ο Στέλιος Παπαθεμελής έβγαλε εκείνον τον ανεκδιήγητο νόμο που έκλεινε υποχρεωτικά τα μπαρ σε συγκεκριμένη ώρα, ο κόσμος είχε ξεσηκωθεί.
Ηταν Φεβρουάριος του 1994 και ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης είχε προκαλέσει λαϊκή οργή για την απαγόρευση λειτουργίας των καταστημάτων μετά τις 2 τα ξημερώματα.
Αλησμόνητες οι συγκεντρώσεις, τα ποτά και οι χοροί στο Σύνταγμα και το μνημειώδες σύνθημα του Λαζόπουλου: «Παπαθεμελή – Παπαθεμελή, απόψε στο κορμί μου ένας ναύτης αμελεί».
Ηταν, όμως, μια αυθόρμητη «εξέγερση» σε έναν παράλογο νόμο… και δεν υπήρχε κοροναϊός.
Δεν υπήρχε μια παγκόσμια πανδημία που έχει σκοτώσει χιλιάδες ανθρώπους κι έχει βάλει όλο τον πλανήτη σε καραντίνα.
Τότε ήταν ένας όμορφος χαβαλές ως μέσο πίεσης στην κυβέρνηση, η οποία βεβαίως έκανε πίσω.
Τώρα όμως; Τι έχουμε από όλα αυτά; Και τι πραγματικά συμβαίνει με τα υπαίθρια πάρτι που στήθηκαν μόλις χαλάρωσαν τα μέτρα;
Εχουμε κανέναν υπουργό που μας λέει να μην συγκεντρωνόμαστε όλοι μαζί και πίνουμε ποτάρες επειδή έτσι θέλει;
Εχουμε καμιά κυβέρνηση που επιβάλλει ένα μέτρο χωρίς κανένα λόγο;
Ο ιός δεν έχει φύγει και σκοτώνει
Όχι φυσικά. Εχουμε μια αρρώστια που σκοτώνει. Εχουμε έναν ιό που «θρέφεται» από…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
