[ad_1]
Υπάρχει ένα «χωριό» στο Πλαγιάρι Θεσσαλονίκης που δεν μοιάζει με τ’ άλλα, ένα «χωριό» που δίνει αγάπη και φροντίδα στα παιδιά που είναι μόνα στον κόσμο και τους προσφέρει τη ζεστασιά ενός σπιτικού και την αγκαλιά μιας «μητέρας καρδιάς».
Εκεί, στο Παιδικό Χωριό SOS, η 54χρονη Γεύση Α. ετοιμάζει το γιορτινό τραπέζι γι’ αυτό το διαφορετικό -λόγω κοροναϊού- Πάσχα, για να ανταλλάξει αναστάσιμες ευχές και να τσουγκρίσει αβγά μαζί με τα πέντε παιδιά του σπιτιού, ακολουθώντας τα έθιμα και τις παραδόσεις της ημέρας.
Η 54χρονη είναι μία από τις «μητέρες SOS», που έχουν ως αποστολή τη φροντίδα παιδιών που για διάφορους λόγους έχουν βρεθεί μόνα, μακριά από τους βιολογικούς τους γονείς, και την κάλυψη του μεγάλου συναισθηματικού και ψυχικού κενού που αισθάνονται. Περιβάλλουν τα παιδιά αυτά με φροντίδα, αγάπη και στοργή, τα μεγαλώνουν σαν να είναι δικά τους, στέκονται δίπλα τους σε δύσκολες στιγμές, ξενυχτούν στο προσκεφάλι τους όταν αρρωσταίνουν και «σκουπίζουν το δάκρυ τους μ’ ένα φιλί»…
Εννέα χρόνια ως εργαζόμενη στο Παιδικό Χωριό SOS στο Πλαγιάρι, η Γεύση Α. έχει περάσει πολλές γιορτές με τα παιδιά -τα παιδιά της, όπως τα αποκαλεί- αυτή ωστόσο η γιορτή, όπως και για όλους άλλωστε, είναι διαφορετική…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
