Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα είχε πάνω από 20 εν λειτουργία τράπεζες και διαχειριζόταν ένα συνολικό ενεργητικού που υπερέβαινε το ποσό των 300 δις.
Σήμερα έχει 4 τράπεζες συν μία κατά συνθήκη τράπεζα και διαχειρίζεται τα μισά χρήματα.
Άρα με τον μισό κύκλο εργασιών (και πλήθος επισφαλειών προς διευθέτηση), δεν είναι αναμενόμενη η συρρίκνωση του δικτύου και του απασχολούμενου προσωπικού;
Χωρίς να λαμβάνουμε υπόψιν το ότι, οι εν μία νυκτί συγχωνεύσεις, δημιούργησαν υπερμεγέθη δίκτυα με πλήθος επικαλυπτόμενων καταστημάτων.
Αν έχεις ένα δίκτυο λιανικής, όσο αυξάνεται ο τζίρος, επεκτείνεις τα καταστήματα και αυξάνεις το προσωπικό. Όταν καταρρεύσει ο τζίρος, μπορείς να κρατήσεις τα ίδια καταστήματα και το ίδιο προσωπικό; Προφανώς όχι.
Οι τράπεζες πως θα πολλαπλασιάσουν τους ιχθείς και τους άρτους;;;;
Εν τω μεταξύ, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα τραπεζικά καταστήματα (όσα μείνουν), δεν θα έχουν, ούτε θα πρέπει να έχουν τη μορφή που έχουν σήμερα.
Η διεθνής πρακτική μάς δείχνει ότι, οδηγούμαστε με μπουτίκ καταστήματα, με 70-80% υιοθέτηση της ηλεκτρονικής τραπεζικής και με λιγότερους εργαζόμενους που θα ασχολούνται αποκλειστικά με το core business που φέρνει έσοδα και όχι με την ενημέρωση βιβλιαρίων των συνταξιούχων.
Ακούγονται φωνές να μην κλείσουν καταστήματα γιατί ….θα ενισχυθούν οι ανισότητες!!!!
Η εργατική νομοθεσία, δεν επέτρεψε, η απαραίτητη μείωση προσωπικού να γίνει με λελογισμένο κόστος.
Η μείωση του προσωπικού έγινε με πανάκριβα προγράμματα εθελούσιων εξόδων, που γέμισε τις τσέπες των “εθελοντικά” αποχωρούντων υπαλλήλων με δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Ποιοι τα πλήρωσαν αυτά τα λεφτά; Στη μεγάλη πλειοψηφία τους οι φορολογούμενοι μέσω των συνεχόμενων ανακεφαλαιοποιήσεων.
Τη διατήρηση εν πολλοίς άχρηστων και ζημιογόνων καταστημάτων ποιος θα την πληρώσει;
Πάλι οι φορολογούμενοι;
Καλό θα ήταν αυτό να διευκρινιστεί από τους διακινητές τέτοιων αφισσών.
Η ΚΕΔΕ ζητάει να μην κλείσουν καταστήματα σε μικρούς δήμους για προφανείς λόγους εξυπηρέτησης του κοινού.
Τις ζημίες από τη λετουργία αυτών των καταστημάτων ποιος θα την καλύπτει;
Οι δήμοι από τον προϋπολογισμό τους;
Παρατηρώ ότι εξακολουθούμε να μιλάμε για την οικονομία και τις επιχειρήσεις με όρους χαριτωμενιάς και ευκολίας.
Με όρους ψηφοθηρικούς και αλίευσης στα θολά νερά της άγνοιας…
Σε αυτές τις περιπτώσεις, πάλι γαλότσες θα ψαρέψουμε…
