Politically correct ή αλλιως πολιτική ορθότητα.
Σύμφωνα με την Wikipedia «Ως πολιτική ορθότητα αναφέρεται η αποφυγή εκφράσεων ή ενεργειών που πιστεύεται ότι αποκλείουν,
περιθωριοποιούν ή προσβάλλουν ομάδες ανθρώπων που μειονεκτούν κοινωνικά ή γίνονται διακρίσεις εις βάρος τους»
Με λίγα λόγια, πως να λέει κάποιος κάτι χωρίς να λέει αυτό που θέλει προκειμένου να μην ενοχληθεί κάποιος άλλος. Είναι μια τάση που αναφέρεται από τον
Όργουελ, και χρησιμοποιείται πιο έντονα από την δεκαετία του ’90 μέχρι και σήμερα.
Προσοχή. Αυτό το άρθρο, δεν είναι πολιτικά ορθό.
Αυτή η κατάσταση που ζούμε, αυτό το πολίτευμα που κυριαρχεί σε όλον τον κόσμο, δεν είναι δημοκρατία. Ας το λήξουμε εδώ. Σε μια δημοκρατία, όλοι έχουν την άποψη τους και όλοι
πρέπει να σέβονται τις διαφορετικές απόψεις. Δεν είναι αναγκαστικό να ενστερνιστεί κανείς τις απόψεις του άλλου, αλλά οφείλει να τις σεβαστεί. Αυτό δεν συμβαίνει στις μέρες μας. Εάν
κάποιος έχει μια διαφορετική (από την κοινή γνώμη) άποψη αμέσως «λιθοβολείται» και χαρακτηρίζεται ως φασίστας, ρατσιστής, χαζός αναλόγως το αντικείμενο της συζήτητησης.
Όλη η κοινωνία μας έχει μπει σε ένα τρυπάκι «αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εναντίον μας» και αυτό είναι άρρωστο. Αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η αλήθεια δεν είναι πάντα όμορφη και
δεν είναι δυνατόν να α΄ρεσει σε όλους. Η αλήθεια έχει γωνίες, πληγώνει πολλές φορές αλλά αυτή είναι.
Τα παραδείγματα είναι πολλά, από απλά πράγματα, μέχρι πιο σύνθετα. Ο κάθε ένας έχει την άποψή του και καλά κάνει, αλλά είναι αρρωστημένο και λάθος να προσπαθεί να
σου επιβάλλει την αποψή του ως την μόνη ορθή. Δεν εξετάζω καν αν η άποψη αυτή είναι λογική, εάν βασίζεται σε επιχειρήματα ή όχι. Είναι ψιλά γράμματα όλα αυτά. Το σκεπτικό
είναι είτε συμφωνείς μαζί μου είτε θα συμφωνήσεις αλλιώς έχει bullying διαδικτυακό ή και σε ακραιές πλην συχνές περιπτώσεις σωματικό.
Η Ευρώπη πλημμυρίζει με ανθρώπους από μουσουλμανικές χώρες. Άνθρωποι από την Συρία που ξεκληρίζονται για να σωθούν εκείνοι και οι οικογένειές τους (πρόσφυγες πολέμου). Μαζί
τους όμως έρχονται και άτομα από άλλες χώρες (Ιράν, Ιράκ, Πακιστάν, Μπαγκλαντές) που δεν φεύγουν από τις χώρες τους γιατί υπάρχει ανάγκη ή πόλεμος αλλά γιατί ψάχνουν ένα
καλύτερο επίπεδο ζωής (μετανάστες). Σε όλα αυτά ας προσθέσουμε τα εξής γεγονότα τα οποία δεν επιδέχονται ουδεμίας διάψευσης: όλοι αυτοί οι άθρωποι έχουν τον ΄μανδύα΄ του
πρόσφυγα ακόμα και αν δεν είναι. Όλοι αυτοί είναι παράνομοι στις ΄χώρες υποδοχής’. Το 85% είναι άντρες 16-40 ετών (στις πιο παραγωγικές ηλικίες). Οι γυναίκες που κάνουν αυτό
το επικίνδυνο ταξίδι συνήθως είναι έγκυες και πιέζουν (!) όσο μπορούν ούτως ώστε να γεννήσουν στην χώρα υποδοχής ή έστω σε διεθνή ύδατα προκειμένου το νεογέννητο να λάβει
περίθαλψη/ιθαγένεια από αυτή την χώρα. Οι άνθρωποι αυτοί είναι όλοι μουσουλμάνοι που μετακινούνται σε χώρες με χριστιανικές ρίζες και παραδόσεις, εξ ορισμού αντίθετες δηλαδή.
Δεν ξεχωρίζω καλές/κακές παραδόσεις ή θρησκείες και συνήθειες αλλά σίγουρα διαφορετικές. Οι άνθρωποι αυτοί τέλος είναι εκατομμύρια. Είναι η μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμού μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.
Σε αυτή την πραγματικότητα λοιπόν, υπάρχουν κάποιοι (αλληλέγγυοι) που συνοπτικά θέλουν να δώσουν γην και ύδωρ σε αυτούς τους ξενιτεμένους ανθρώπους. Σίτηση, περίθαλψη,
εκπαίδευση, στέγαση, επιδόματα, πολιτικά δικαιώματα και όλα αυτά σε μόνιμη βάση και φυσικά δωρεάν. Είναι μια άποψη ουμανιστική και φιλεύσπλαχνη. Όπως είναι το λογικό στα
τόσα εκατομμυρια Ευρωπαίων, υπάρχουν και πολλοί που διαφωνούν με αυτό περισσότερο ή λιγότερο. Δεν βλέπουν κανέναν λόγο να αποκαλούνται όλοι οι άνθρωποι αυτοί «πρόσφυγες»
την στιγμή που ξεκάθαρα δεν εκπίπτουν σε αυτή την κατηγορία. Ισχυρίζονται κάποιοι ότι δεν υπάρχει λόγος και διαφωνούν με τις τόσες παροχές προς τους παράνομους μετανάστες την
στιγμή που η Ευρώπη είναι καταρρακωμένη με οικονομικά και εσωτερικά προβλήματα, την στιγμή που εκατομμύρια γηγεννείς σε κάθε χώρα είναι άνεργοι/φτωχοί/άστεγοι.
Γιατί η Ευρώπη να προσαρμοστεί σε αυτούς και όχι το αντίστροφο όπως είναι το λογικό αναρωτιούνται. Γιατί να υπάρχει παντού κρεάς χαλάλ ενώ στις χώρες τους απαγορεύεται δια
ροπάλου κάτι διαφορετικό. Στην Ευρωπαϊκή ιδιοσυγκρασία δεν υπαρχει μπούργκα. Εάν κάποιος Ευρωπαίος αντιδράσει σε αυτό τότε χαρακτηρίζεται ρατσιστής και συλλαμβάνεται,
την στιγμή που στις μουσουλμανικές χώρες τουρίστες άντρες και γυναίκες φυλακίζονται και βασανίζονται ή ακόμα και εκτελούνται για κάτι πολύ ασήμαντο όπως το να αγγίξει τυχαία
ένας άντρας κάποιον άλλο ή να φέρει κανείς μαζί του στις διακοπές χάπια για πονοκέφαλο. Ο μέσος Ευρωπαίος τα σταθμίζει και συνειδητοποιεί ότι εδώ υπάρχει μια παράφορη αδικία.
«Δυό μέτρα και δυο σταθμά» που λέμε στην Ελλάδα. Και φυσιολογικά αντιδρά. Έντονα ή πιο ήρεμα. Δημόσια ή σε φίλους. Δράση-αντίδραση.
Στην παραπάνω παράγραφο χρησιμοποιήσα ένα παράδειγμα ενός δημόσιου παγκόσμιου debate που αφορά τις προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη. Δύο απόψεις επί του ιδίου
θέματος. Εσύ φίλε αναγνώστη μπορεί να έχεις την αποψή σου, όποια από τις δύο και αν είναι. Και εγώ έχω την δικιά μου. Σε σέβομαι, με σέβεσαι, συμφωνούμε ότι διαφωνούμε και πάμε
παρακάτω. Όχι. Αυτό θα γινόταν σε μια κανονική υγιή δημοκρατική κοινωνία. Σήμερα θα έπρεπε να πλακωθούμε, να βριστούμε, να αποκαλέσει ο ένας τον άλλον ‘φασίστα’,
‘ρατσιστή’, ‘βλάκα’, ‘προδότη’ και πολλά άλλα μιας και το επιτρέπει η ελληνική γλώσσα.
Αυτό δεν είναι δημοκρατία. Ούτε ελευθερία του λόγου. Ελευθερία του λόγου επίσης δεν είναι όταν πας να αλλάξεις ή να πείσεις κάποιον ότι αυτό που πιστεύει είναι λάθος και ότι η δική
σου άποψη είναι de facto σωστή και η μόνη σωστή και αγία. Είναι δικαιώμα μου να πιστεύω ότι κάποιος είναι παράνομος μετανάστης και ουχί πρόσφυγας. Με βάση τις πληροφορίες που
έχω, με βάση τα βιώματα μου, με βάση το θυμικό μου. Γούστο μου καπέλο μου. Έχεις κάθε δικαίωμα να πιστεύεις ότι είναι πρόσφυγας. Επίσης μπράβο σου. Δεν υπάρχει κανείς λόγος
να προσπαθήσεις τόσο έντονα και επίμονα να μου αλλάξεις γνώμη και να με πείσεις ότι εσύ έχεις δίκιο. Η προσπάθεια σου γίνεται ακόμα πιο γελοία όταν επί της ουσίας δεν έχεις
επιχειρήματα. Και στο τέλος να με πεις φασίστα και ρατσιστή. Απλά επειδή δεν συμφωνούμε.
Πόθεν πως κάνεις μια ιστορική αλλαγή μεταγγίζοντας εκατομμύρια μουσουλμάνους με εντελώς διαφορετική κοσμοθεωρία με έναν Ευρωπαίο και του ζητάς να πληρώσει χωρίς να
περιμένεις κάποια αντίδραση; Με ποια λογική ζητάς από κάποιον που δεν βγαίνει στο τέλος του μήνα να πληρώσει επιπλέον για κάποιον άγνωστο (και παράνομο) και να περιμένεις να
μην υπάρχει αντίδραση; Γιατί σου φαίνεται περίεργο και παράλογο που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, χαρακτηρίζει «χώρες απόπατους» κάποιες χώρες; Αλλά σίγουρα νιώθεις πιο άνετα με
το politically correct «τριτοκοσμικές χώρες». Και ναι, οι ΗΠΑ φέρουν ευθύνη που αυτές οι χώρες είναι τριτοκοσμίκες. Εάν όμως θεωρείς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ λάθος, πρώτα από όλα
που θέλει να θωρακίσει την χώρα του ενάντια στα εκατομμύρια παράνομων οικονομικών μεταναστών και πιστεύεις ότι οι χώρες αυτές δεν είναι ‘απόπατοι’, μπορείς πάντα να αφήσεις
την άνεσή σου και να εγκατασταθείς εκεί. Απλά εκεί δεν θα έχεις internet για να πείς κάποιον φασίστα ενώ καλό θα είναι να ξέρεις ότι σε αυτές τις χώρες εάν διαφωνήσεις με κάποιον το
πιο πιθανό είναι να σε πυροβολήσει. Πως σου φαίνεται περίεργο και «ρατσιστικό» να θέλω ο Ολυμπιακός να δίνει ευκαιρίες σε ελληνόπουλα από τις ακαδημίες του παρά να
χρυσοπληρώνει κάποιον Αφρικανό/Βραζιλιάνο/Βέλγο/Κινέζο παίκτη; Τα παραδείγματα είναι πολλά. Είναι παντού και είναι γύρω μας σε περιστάσεις σοβαρές αλλά και πιο απλές ή και
γελοίες. Αυτό που αναζητείται τελικά όμως είναι η λογική.
‘Ολοι είναι υπέρμαχοι της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Όλοι θελουν να γιορτάσουν την διαφορετικότητα. Όλες οι εταιρείες μας υπενθυμίζουν μέσω των διαφημίσεών τους ότι
είμαστε μοναδικοί. Ότι πρέπει να εκφραστούμε ελεύθερα και να πούμε ό,τι νιώθουμε. Αρκεί βέβαια να είναι politically correct. Γιατί «όλοι είμαστε ίσοι και ίδιοι» αλλά εάν κάποιος
προωθεί και ενστερνίζεται και αγαπάει τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις είναι πιο ίσος από κάποιον πιο παραδοσιακό που απλά απορρίπτει τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις..Είσαι καλός όσο
είσαι μαζί μας με λίγα λόγια. Σε αυτό το σημείο να υπογραμμίσω ότι είμαι ενάντιος σε κάθε μορφή σωματικής βίας από όποιαδήποτε πλευρά και αν έρχεται και αυτομάτως με βρίσκουν
απέναντί τους. Είναι κάτι διαφορετικό να μην σου αρέσουν οι gay, οι μαύροι (ή Αφρικανοί, ή έγχρωμοι), οι κοντοί, οι ψηλοί, οι μουσουλμάνοι, οι Χριστιανοί, οι Αριστεροί, οι Δεξιοί και
είναι κάτι το εντελώς άλλο και λάθος το να τους χτυπάς, να βρίζεις, να σκοτώνεις, να πετάς πέτρες και να καις σπίτια και περιουσίες. Είναι παρανοϊκό να αποκαλείς κάποιον ρατσιστή
επειδή αποκαλεί κάποιον μαύρο. Αλλά δεν είναι καθόλου γελοίο να τον αποκαλείς έγχρωμο. Σαν τα παλιά καρτούν. Το δέρμα τους είναι μαύρο και αυτό είναι γεγονός. Δεν υπάρχει
τίποτα το μεμπτό. Ούτε είναι κακό να έχει κάποιος μαύρο χρώμα στο δέρμα του. Όπως δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό στο να πεις κάποιον ψηλό που είναι 2.20μ. Είναι εντελώς ανώμαλο
μετά από μια δράση (μαζική, υποκινούμενη μετακίνηση μουσουλμανικών πληθυσμών σε Χριστιανικές περιοχές με διαφορετική κουλτούρα) και να μην περιμένεις ανίδραση (αύξηση
ρατσισμού, άνοδος ακραίων κομμάτων και κινημάτων, κοινωνική οργή και εκρήξεις). Απλά δεν λειτουργεί έτσι όση κοινωνική μηχανική και αν εξασκούν τα κέντρα εξουσίας.
Όλα αυτά σε περιόδους ένδοιας, ημιμάθειας και κρίσης πολυεπιπέδης παγκοσμίως και ενώ σύμφωνα με το Διεθνές Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι προσωπικές
ελευθερίες μειώνονται συνεχώς. Ενώ τα δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπλοκάρουν χρήστες και περιορίζουν τις πληροφορίες που παρέχονται. Αυτό φίλε αναγνώστη είναι
φασισμός. Ζεις και ζω, εσύ και άλλα 7 δις άνθρωποι σε μια εποχή φασισμού και φανατισμού.
Σε μια εποχή και μια κοινωνία που από την μία σε ωθεί να βγεις από το καβούκι σου και από την άλλη σε συνθλίβει μόλις διατυπώσεις μια διαφορετική γνώμη.
Για να καταλήξουμε κάπου, στις μέρες μας κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Χάνεται μέρα με την ημέρα η λογική και ο σεβασμός ανάμεσα στις χώρες και τα άτομα. Είναι
υποκριτικό να προσπαθεί κάποιος να πει αυτό που θέλει, ό,τι και να είναι αλλά να χρησιμοποιεί μια ξύλινη γλώσσα προκειμένου να μην θίξει κάποιον ή κάποια κοινωνική
ομάδα. Και για να προλάβω κάποιους, άλλο πράγμα η ευγένεια και το τακτ και άλλο η υποκρισία, οι προκατ εκφράσεις και η πολιτική ορθότητα. Με όχημα την πολιτική ορθότητα
και καύσιμα την οικονομική κρίση και διάφορες εμπρηστικές και προβοκατόρικες ρητορικές και πρακτικές οδηγούμαστε στην πλήρη ρίξη του κοινωνικού ιστού. Εάν έχει μείνει τίποτα
από αυτόν ακόμα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να σκοτώνεται κόσμος, φίλοι και συγγενείς να πλακώνονται, κάποιος χρήστης του facebook από την Αγγλία να λέει φασίστα και ρατσιστή
και να εύχεται καρκίνους σε όλο το γενεολογικό δέντρο ενός άλλου χρήστη του facebook από την Εσθονία απλά και μόνο γιατί διαφωνεί με κάποιο σχόλιο (οι χώρες τυχαίες). Ας
συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε. Παντού γύρω μας μας ωθούν στο να είμαστε διαφορετικοί και αυθεντικοί και πρωτότυποι, αλλά μόλις ακούσουμε μια διαφορετική γνώμη ετοιμάζουμε
την πυρά για να κάψουμε τον βέβηλο. Αυτή είναι και η ομορφιά του ανθρώπου. Το διαφορετικό, το ετερόμορφο, η ποικιλία. Ο κάθε άνθρωπος έχει «γωνίες», έχει ξεχωριστά
γνωρίσματα και ιδιαιτερότητες. Είναι λάθος και αφύσικο να θέλουμε να τα στρογγυλέψουμε όλα. Να θελουμε παντού το ίδιο. Να είναι όλα γύρω μας στρογγυλά και λεία και εύκολα και
γκρι. Όλα για όλους. Αυτός είναι ο φασισμός του ομοιογενούς, της μάζας. Υπάρχει ένας υπαρκτός ρατσισμός εναντίον της διαφορετικότητας και τις ανεξάρτητης ατομικής
ελευθερίας. Μια συντονισμένη παγκόσμια προσπάθεια να συμπλεύσουν όλοι οι άνθρωποι μαζί (αναγκαστικά) έχοντας την ίδια γνώμη η οποία εκφράζεται και ελέγχεται από τα κέντρα
εξουσίας.
Προσωπικά σε όλη μου την ζωή έχω αντιμετωπίσει αυτό το πράγμα. Επαγγελματικά αλλά και ακαδημαϊκά και προσωπικά. Έχω πληρώσει τις απόψεις μου απλά και μόνο επειδή εξέφρασα
μια διαφορετική γνώμη ή μια μη-δημοφιλή γνώμη. Σε επίπεδο φραστικό, σωματικό, συναισθηματικό, ψηφιακό, κοινωνικό. Αλλά ποτέ δεν προσπάθησα να πείσω κάποιον να
αφήσει κατά μέρος την άποψή του και να ενστερνιστεί την δική μου γνώμη, ακόμα και όταν έχω αδιάσειστα και λογικά επιχειρήματα. Αυτή είναι η δική μου γνώμη. Μπορεί να μην σου
αρέσει φίλε αναγνώστη, μπορεί να μην είναι politically correct, αλλά είναι η δική μου γνώμη και είναι αυθεντική και γνήσια.
