[ad_1]
Θα ‘λεγε κανείς ότι η σχεδόν πενταετής διακυβέρνηση της χώρας, θα του άλλαζε τα μυαλά.
Θα περίμεναν οι νουνεχείς πολίτες, κι όχι οι φυγόμυαλοι, ψεκασμένοι και ιδεοληπτικοί ψηφοφόροι, ότι ένα κόμμα που αναλαμβάνει τις τύχες της χώρας σε πολύ δύσκολες στιγμές, και που ομολογουμένως, παρά κάποιες «ατυχείς» περιόδους, τα πήγε κανονικά, πως θα είχε προσαρμοστεί στην πραγματικότητα.
Οτι εν πάση περιπτώσει θα άφηνε κατά μέρος τις αθλιότητες, τις ακροδεξιές (για να θυμηθούμε τον συνέταιρό του στην εξουσία) πρακτικές, τις στοχοποιήσεις προσώπων, τη δημιουργία ανύπαρκτων εχθρών ή στην καλύτερη περίπτωση θα εγκατέλειπε τις τζάμπα μαγκιές τύπου Πολάκη ή την ειρωνεία τύπου Δούρου ή Νίκου Παππά.
Φαίνεται, όμως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να ξαναγυρίσει στην αθλιότητα. Να καταβυθιστεί στα σκοτάδια μιας ακραίας πόλωσης που τον έφερε μεν στην εξουσία, αλλά και που του την αφαίρεσε πριν από λίγους μήνες.
Επειτα από μια περίοδο σιγής, περισυλλογής ή και αυτοκριτικής, μετά από την ήττα στις εθνικές εκλογές, ο παλιός κακός ΣΥΡΙΖΑ επέστρεψε από εκεί που ξεκίνησε.
Γύρισε στα μνημονιακά χρόνια όπου ο άκρατος λαϊκισμός του, ο σφιχτός εναγκαλισμός με όλη την περιθωριακή λουμπεναρία αριστερά και δεξιά του…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
