[ad_1]
Εάν ο στρατηγός Ντε Γκωλ ήταν αυτός που όρισε το πλαίσιο της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, την οποία άλλωστε εκκίνησε με ένα περίπου πραξικόπημα το 1958 και υπερασπίστηκε με την απειλή ενός πραξικοπήματος το 1968, και ο Φρανσουά Μιτεράν της έδωσε το ιδιαίτερο στίγμα στα κρίσιμα βήματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ο Ζακ Σιράκ ήταν αυτός που εξέφρασε όλη την αντιφατικότητά της.
Άλλωστε, ο ίδιος πολλές φορές επεδείκνυε εμπράκτως μια έντονη αντιφατικότητα. Ο παριζιάνος που επέλεξε μια επαρχιακή βουλευτική έδρα της «Βαθιάς Γαλλίας», την Κορέζ, ενώ υπήρξε και δημοφιλής υπουργός Γεωργίας· ο μορφωμένος λάτρης της ποίησης που ήθελε να εμφανίζεται και ολίγον ακαλλιέργητος· ο φανατικός γυναικάς που όμως δεν μπορούσε να κάνει βήμα χωρίς το στιβαρό οργανωτικό χέρι της συζύγου του Μπερναντέτ. Ο αριστερός αρχικά (στη νεότητά του πέρασε και από τον σοσιαλιστικό και από τον κομμουνιστικό χώρο) που όμως θα βρει το πρότυπο στον γκωλισμό και εκεί θα σταδιοδρομήσει.
Από το Μάη του 1968
Η πολιτική του φιλοσοφία θα σφραγιστεί από την ίδια την πολιτική διαδρομή και εμπειρία του. Στο Μάη του 1968 θα λάβει μέρος από τη μεριά της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις με τα συνδικάτα που κατέληξαν στις συμφωνίες της…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
