[ad_1]
Η Ελλάδα χρωστά πολλά στον Νίκο Γκάλη. Ήρθε ως ένας φέρελπις από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, κι όταν ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσει, είχε γίνει ο απόλυτος μύθος του αθλήματος στη χώρα (και συνεχίζει ακόμα να είναι). Κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι σαν σήμερα, την 23η Ιουλίου του 1957, θα έβλεπε για πρώτη φορά τον κόσμο, εκείνος που έβαλε την Ελλάδα και τον Άρη για τα καλά στον ευρωπαϊκό μπασκετικό χάρτη. Ο άνθρωπος που άλλαξε τον ελληνικό αθλητισμό (και όχι μόνο), εκείνος που «έβαλε» το μπάσκετ σε κάθε σπίτι της χώρας, εκείνος που άλλαξε τον ρου της ιστορίας…
Όλα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί τρομερά διαφορετικά, εάν δεν έπαιρνε μια πρωτοβουλία η μητέρα του. Ο Νίκος αρχικά ήθελε να ασχοληθεί με το μποξ, εκείνη όμως δεν άντεχε να τον βλέπει να γυρνά τραυματισμένος σπίτι, και τον προέτρεψε να σταματήσει, όπως κι έκανε. Παίζοντας στα ανοιχτά γήπεδα του Χάρλεμ, ήρθε σε επαφή με τη «σπυριάρα», την οποία και λάτρεψε. Επέλεξε να αγωνιστεί στο NCAA με τη φανέλα των «πειρατών» του Seton Hall με τους οποίους αναδείχθηκε τρίτο σκόρερ του πρωταθλήματος το 1979, με 27.5 πόντους μέσο όρο.
Επιλέχθηκε τότε από τους Μπόστον Σέλτικς στο νούμερο 68 του ντραφτ από τους Μπόστον Σέλτικς, όμως για καλή τύχη του Άρη,…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
