[ad_1]
Από πολλές πλευρές δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Ο λόγος για την προσπάθεια να υπογραφεί μια συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός στη Λιβύη, ανάμεσα στην πλευρά της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης με επικεφαλής τον Φαγιέζ αλ Σαράτζ και την πλευρά του στρατηγού Χαφτάρ.
Και δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση γιατί γύρω από αυτό τον εμφύλιο πόλεμο, που κρατά αρκετά χρόνια –και που απέδειξε οδυνηρά ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να έρθει μέσω νατοϊκών βομβαρδισμών– έχουν διαταχθεί πλήθος ξένων δυνάμεων και άρα η έκβαση της σύγκρουσης θα επηρεάσει συνολικότερους συσχετισμούς στην περιοχή.
Τα όρια της ρωσοτουρκικής συμπόρευσης
Η Τουρκία έχει διεκδικήσει ιδιαίτερα ενεργή παρέμβαση στη λιβυκή κρίση. Θέλει να αποκτήσει επιρροή σε χώρα της Βόρειας Αφρικής, αυτό αναλογεί στην προσπάθειά της να καταστεί περιφερειακή δύναμη και υπάρχουν ιστορική δεσμοί με τη Λιβύη την ώρα που η πλευρά του Σαράτζ εκπροσωπεί το πολιτικό ρεύμα στο οποίο αναφέρεται και ο Ερντογάν, δηλαδή τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Η Τουρκία επιδιώκει με αυτό τον τρόπο να αποκτήσει λόγο σε μια χώρα με την οποία εκτός των όλων, όπως φάνηκε και από το σχετικό μνημόνιο, θέλει να συνεργαστεί και στα ζητήματα που αφορούν τη χάραξη ΑΟΖ….
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
