ΚΟΜΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΟΥ…
Εκλογές, και πολύς λόγος γίνεται πάλι για τα “κόμματα εξουσίας” και τη “χαμένη ψήφο”…
Αλήθεια, τι είναι “κόμμα εξουσίας”; “Κόμμα εξουσίας” είναι ένας πολιτικός φορέας που ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΙ διαφορετικές (και ενίοτε πολλές) πολιτικές “τάσεις” παράγοντας μια κοινή “συνισταμένη”, προκειμένου να συγκεντρώσει εκλογικό ποσοστό επαρκές να τον οδηγήσει στην εξουσία.
Ποια εξουσία όμως θα είναι αυτή;
Προφανώς εξαρτάται από την ανωτέρω “κοινή συνισταμένη”. Η εμπειρία πολλών ετών στην Ελλάδα έχει δείξει πως οι εσωκομματικοί “αδιαφανείς” συμβιβασμοί που γίνονται στα “κόμματα εξουσίας”, η λεγόμενη “τήρηση ισορροπιών”, τελικά καταλήγει στην ΑΚΥΡΩΣΗ της παραγωγής γόνιμης πολιτικής και στην υιοθέτηση μιας και μόνης τελικής συνισταμένης, της μόνης που μπορεί να “ικανοποιεί όλους” και να δώσει “ποσοστά εξουσίας” σε ΕΝΑ κόμμα, αυτής που διαπερνά οριζόντια ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς χώρους: Υπεράσπιση με κάθε τίμημα του πελατειακού κρατισμού που ξεκίνησε ο “εθνάρχης”, γιγάντωσε ο Ανδρέας, και έκτοτε συντηρούν και υπερασπίζονται μέχρι διαλύσεως των κομμάτων τους ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως οι μεταγενέστεροι!!! Κι επειδή βέβαια το κράτος (ιδίως το ελληνικό) ΑΔΥΝΑΤΕΙ να ΠΑΡΑΓΕΙ πλούτο, κάποιος έπρεπε να χρηματοδοτεί την πολιτική αυτή από τη στιγμή που τα έσοδα από την (τεράστια) φορολογία δεν επαρκούσαν. Το έκαναν οι αγορές! Αποτέλεσμα; Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ που βιώνουμε τα τελευταία δέκα χρόνια που η αθρόα άνευ όρων ροή δανεικών διακόπηκε απότομα μόλις οι αγορές διαπίστωσαν τι συμβαίνει σε τούτη δω τη χώρα και έχασαν την πίστη τους ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε…
Η χώρα χρειάζεται επειγόντως ΠΟΛΙΤΙΚΗ!!! Πολιτική ΓΟΝΙΜΗ όμως, που να θέσει φιλόδοξους στόχους με ΑΞΙΕΣ, απαγκιστρωμένη από την υποχρέωση συντήρησης και τροφοδοσίας του πελατειακού κρατισμού. Οι αξίες από μόνες τους γονιμοποιούν την ανθρώπινη νοημοσύνη και γεννούν ιδέες και πολιτική βούληση, ιδεολογίες και υψηλούς στόχους! ΤΑ ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ ΟΜΩΣ ΟΛΑ οι συμβιβασμοί στο βωμό της απόκτησης του “ποσοστού εξουσίας”… Λες και είναι της μοίρας μας ΜΟΝΗ εξουσία σ’ αυτόν τον έρμο τόπο να είναι ο πελατειακός κρατισμός και κάθε άλλη ιδέα να καταπνίγεται στο “εδώ είναι Ελλάδα, καλά τα λες, αλλά δε γίνονται εδώ αυτά. Ψήφισέ με τώρα να σου διορίσω το παιδί”… Καταστροφική λογική που μας χρεοκόπησε ΗΘΙΚΑ και οικονομικά και που ατύπως μας κατάντησε “σοβιετία”. Ένα ιδιότυπο “αριστεροδεξιό ημικομμουνιστικό” καθεστώς στο οποίο η μισή Ελλάδα βυζαίνει το μαστάρι του κράτους απολαμβάνοντας προνόμια όπως η μονιμότητα, η υπεράσπιση των εισοδημάτων, η ΜΗ σύνδεση των αποδοχών με την παραγωγικότητα κλπ και η άλλη μισή “σκίζεται” για να καλύπτει το κόστος… Τουλάχιστον οι (πρώην) κομμουνιστικές χώρες είχαν ΟΛΟΚΛΗΡΟ κομμουνισμό, όχι μισό. Είχαν ΟΛΟΙ τα ίδια προνόμια. Δεν είχαν βέβαια κανέναν να καλύπτει το κόστος, οπότε βυθίζονταν ΟΛΟΙ μαζί στην πείνα και τη δυστυχία, αλλά τουλάχιστον δεν αισθανόταν κανείς ότι είναι αδικημένος και “τραβάει το κάρο” για όλους…
Επιστροφή στις ιδεολογίες λοιπόν! Ψήφο σε αυτό ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ πως θα είναι το καλύτερο για τη χώρα και τα παιδιά μας κι ας είναι κόμμα του 0,1%. Αν περιμένουμε να γίνει “κομμα εξουσίας” για να το ψηφίσουμε, τότε δε θα γίνει ποτέ. Κι αν γίνει, τότε δε θα είναι πια αυτό που πιστεύουμε, γιατί οι συμβιβασμοί θα έχουν σκοτώσει οτιδήποτε άλλο εκτός από την προσήλωση στον πελατειακό κρατισμό. Κι ΑΥΤΟ είναι που προσδιορίζει τελικά τη “χαμένη ψήφο”. “Χαμένη ψήφος” είναι η ψήφος στους εσωτερικούς, αδιαφανείς συμβιβασμούς των “κομμάτων εξουσίας”, που τελικά είναι ΒΑΘΙΑ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ψήφος, που απλά περιφρουρεί τα κακώς κείμενα που κατέστρεψαν τη χώρα και διέλυσαν τις ζωές μας!
Μα, θα μου πείτε, δε θα προκύψει έτσι αυτοδύναμη κυβέρνηση… Και ποιός είπε ότι αυτό είναι ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ; Μήπως η “αυτοδύναμη κυβέρνηση” προϊόν των αδιαφανών συμβιβασμών που λέγαμε πιο πάνω δεν είναι; Ο φιλελεύθερος Μητσοτάκης την αντιπολίτευση (και ίσως και υπονόμευση) των καραμανλικών και των λαϊκοδεξιών ΔΕΝ θα την έχει; Θυμίζω ότι ο επίσης φιλελεύθερος πατέρας του μόλις τόλμησε να πάρει πραγματικά φιλελεύθερα μέτρα (ιδιωτικοποίηση ΟΤΕ και αστικών συγκοινωνιών) ΑΝΑΤΡΑΠΗΚΕ από αυτούς που του έδιναν την πολυπόθητη “αυτοδυναμία” και η ιστορία, αν δε διδαχθείς απ’ αυτή, έχει μια τάση να επαναλαμβάνεται ως άλλοτε κωμωδία κι άλλοτε ΤΡΑΓΩΔΙΑ…
Ας ΜΗΝ είναι αυτοδύναμη λοιπόν η κυβέρνηση! ΨΗΦΟ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ, και με ΔΙΑΦΑΝΕΙΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ που θα γίνουν ΜΕΤΑ τις εκλογές, θα επέλθει προγραμματική συμφωνία που θα ΔΩΣΕΙ κυβέρνηση, αλλά θα υπάρχει πόλος που αδιαπραγμάτευτα θα υποστηρίζει ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ, και θα κάνει τους συμβιβασμούς που πρέπει, ώστε και κυβέρνηση σταθερή να υπάρξει ΚΑΙ όσα μπορούν περισσότερα ΑΠ’ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ!!! Καλύτερα δεν είναι έτσι; Σίγουρα καλύτερα και με μεγαλύτερη “πολιτική υγεία” της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Προσωπικά πιστεύω στις αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας που περιορίζεται ΜΟΝΟ από τα όρια της ελευθερίας των άλλων, της κοινωνικής (αλλά και γενικής και ΓΡΗΓΟΡΗΣ) δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας, της αριστείας και ευγενούς άμιλλας, της αλληλεγγύης (της πραγματικής και απαραίτητης όμως), των ίσων ευκαιριών για όλους, της πρωτοπορίας, της καινοτόμου πρωτοβουλίας. Από το 2012 που καταστάλαξα στο να κατέβω από το πλάνο άρμα των “κομμάτων εξουσίας” και να ψηφίζω αυτό που ΠΙΣΤΕΥΩ, όλα τα ανωτέρω βρήκα να εκφράζουν για μένα, με την οπτική που κι εγώ ο ίδιος τα βλέπω, οι θέσεις του κόμματος “Δημιουργία, ξανά!” του Θάνου Τζήμερου.
ΑΥΤΟ θα ψηφίσω λοιπόν! ΑΥΤΟ είναι για μένα ΚΟΜΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, της εξουσίας που ΕΓΩ θέλω! Και αυτό προτείνω και σε σας! Εμπιστεύομαι τον αφοσιωμένο, μαχητικό, ονειροπόλο, μέχρι …παρεξηγήσεως ΕΥΘΥ, επίμονο και αποτελεσματικό Θάνο Τζήμερο και τους αξιόλογους συνεργάτες και συνυποψηφίους του, ότι θα καλύψουν την ανάγκη της χώρας για σταθερή κυβέρνηση (που είναι υπαρκτή κι επιτακτική), θα δώσουν ΦΩΝΗ και θα υπηρετήσουν, για το καλό της πατρίδας και των παιδιών μας, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις θέσεις μου, τις θέσεις μας, τις φιλελεύθερες θέσεις, που τόσες προηγμένες χώρες οδήγησαν στην ευημερία αλλά ΠΟΤΕ δεν εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα, χάριν του ανίκητου πελατειακού κρατισμού των “κομμάτων εξουσίας” όλων των πολιτικών αποχρώσεων…
Τους εμπιστεύομαι και τους ΠΙΣΤΕΥΩ, πως δεν είν’ εδώ σε τούτο τον καλό αγώνα για “καρέκλες” σ’ αυτές ή τις επόμενες εκλογές, αλλά για ένα καλύτερο αύριο για τις επόμενες γενιές!…
Γιώργος Ε. Γλέζος
