Η εικονιζόμενη μαντιλοφορούσα* κοπελίτσα είναι από το Αφγανιστάν.
Που κάποτε τα κορίτσια εκεί ζούσαν και εμφανιζόντουσαν δυτικότροπα. (πρώτη ασπρόμαυρη φωτογραφία επάνω στην σύνθεση) Και -παρότι μουσουλμάνες σε μουσουλμανική χώρα- μπορούσαν να έχουν δικαίωμα στην ανώτατη εκπαίδευση και σε θέσεις εργασίας αντίστοιχες. Να είναι ίσες. (2η ασπρόμαυρη φωτογραφία- φοιτήτριες ιατρικής το 1962)
Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Και μας ήρθε η Παρβάνα στην ευρωπαϊκή μας χώρα (διαμέσου Πακιστάν, Ιράν και Τουρκίας, δηλαδή δια μέσου μουσουλμανικών χωρών), να θεωρεί φυλακή την Μόρια (συγγνώμη, δεν είχαμε καλύτερη, δυστυχώς Μακρόνησος, Γυάρος κλπ δεν λειτουργούν για τους λάθρα εισερχόμενους), απαράδεκτη τη κλειστή δομή της Ριτσώνας και να συγγράφει το βιβλίο της: «Η πένα μου δεν σπάει, τα σύνορα είναι που θα σπάσουν»(για να γίνει η πατρίδα της καλύτερη ούτε λόγος, να μεταβληθεί σε αφγανοπακιστάν η Ευρώπη είναι το ζητούμενο)
Και προφανώς η Παρβάνα δεν πέρναγε καλά στην χώρα της.
Και προφανώς οι γυναίκες στην χώρα της, δυστυχούσαν.
Αλλά όπως φαίνεται, μας εισάγει εδώ την μαντίλα της και δυστυχώς την νοοτροπία της μαντίλας της.
Δηλαδή, όλους τους αναχρονισμούς του Ισλάμ. (επειδή το επιτρέπουμε. Επιτρέπουμε όλα τα ήθη μιας θρησκείας, που είναι νομικό σύστημα με μανδύα θρησκεύματος) Εκδίδεται από τις Ακυβέρνητες Πολιτείες.
Όχι του Τσίρκα βέβαια, αλλά έναν εκδοτικό οίκο που ως τα τώρα δεν εγνώριζα ( η σελίδα τους γράφει: “Αυτοδιαχειριζόμενη Κοινότητα Βιβλίου & Εντύπου” –μάλιστα καταλάβαμε. Βλέποντας δε τι εκδίδουν, καταλάβαμε ακόμα καλύτερα)
Είναι που, βιβλία όπου πραγματεύονται τις περιπέτειες ενός αναρχικού, ή την ιστορία του εργατικού κινήματος, ολίγον από Αντόρνο ή Τσε (βάλτε και Κοκτώ για ξεκάρφωμα), μπορούν να εκδίδονται και να αγοράζονται.
Βεβαίως
Μπορεί επίσης να ακούγεται και η φωνή της Παρβάνα και των άλλων γυναικών στις κλειστές δομές, που διακαώς επιθυμούν να σπάσουν τα σύνορα για να κατακλύσουν την Ευρώπη με μαντίλες και γεννήματα.
Και θα πουλήσει το βιβλίο, θα σπεύσουν οι ανθρωπιστούληδες και λοιποί ευαίσθητοι αναγνώστες, που πλήρως αδιαφορούν αν συνηγορούν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο στο να γίνει η Αθήνα Καμπούλ κι η χώρα μας Ελλαδιστάν.
Να σπάσουν τα σύνορα έχει σημασία, να πάρουν υπηκοότητα (σπίτια επιδόματα χαρτιά) όλοι οι λάθρα εισερχόμενοι, να γίνουν ακυβέρνητες όλες οι πολιτείες και να δύσουν όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα.
Στο μεταξύ, σε έναν καλό εκδοτικό οίκο που έσβησε με τον θάνατο του ιδιοκτήτη του, πολτοποιήθηκαν τα βιβλία που παρέμεναν στις αποθήκες του.
Μέσα σε αυτά, ήσαν βιβλία ανθρώπων –διανοητών που δεν είναι σε θέση να τα επανεκδώσουν, διότι έχουν φύγει από την ζωή
Παράδειγμα, τα βιβλία του Δ. Τσάτσου στις εκδόσεις Γαβριηλίδη
Πικρό παράδειγμα η “Πολιτεία” του. (και να’ταν το μόνο…)
Το τελευταίο του βιβλίο που εκδόθηκε (όπως πολλά άλλα από τις ίδιες εκδόσεις) το 2010, χρονολογία του θανάτου του.
Δεν είναι Αντόρνο βλέπετε ο Τσάτσος να πουλάει τρελά και τον προτιμούν οι αριστερίστικες και “αυτοδιαχειριζόμενες” εκδόσεις.
Δεν είναι ούτε Μπακούνιν ούτε κάν ΚουφοNtίνας για να εκδίδεται και να πουλιέται….Δεν είναι κάν “προσφύγισσα”
Δεν πουλάει.
Πολτοποιείται.(όπως τα μυαλά μας, ολοένα και περισσότερο)
[στην σύνθεση της εικόνας η πανοραμική είναι η παραλία της Λουμπάρδας (από Google) όπου την περασμένη Κυριακή το απόγεμα έγινε το συμβάν της επίθεσης σε Ελληνίδα από τους 6 Πακιστανούς.
Σε λίγα χρόνια ασφαλείς για μπάνιο μόνον με μπουρκίνι]
* χιτζάμπ (καλύπτει λαιμό και πρόσωπο, δεν πρέπει να ξεφεύγει ούτε τρίχα) hijab < αραβική حجاب (ḥijāb: πέπλο, βέλο, κάλυμμα, κουρτίνα) Το συνοδεύει ολοκληρωτική κάλυψη σώματος (μαντό με παντελόνα, αμπάγια ή άλλο τι), ξεφεύγουν μόνον τα άκρα των χεριών. Ο Αλλαxού Ακμπάρης είναι πολύ αυστηρός με την γυναικεία φορεσιά. Ειδικά με την γυναικεία, και δεν πα’ να σκάει ο τζίτζικας….
Ι.Κ.
