Πόσοι δεν έχουμε αναρωτηθεί, ειδικά τώρα υπό το βάρος της πανδημίας, που η ηλιθιότητα έχει σπάσει κάθε ρεκόρ! «Μα καλά πώς γίνεται να είναι τόσο ηλίθιος» ή «Δεν γίνεται να περιτριγυρίζομαι από τόσους πολλούς ηλίθιους». Ε, δεν είστε μόνοι σας.
Το 1976 ο Κάρλο Μ. Τσιπόλα, καθηγητής οικονομικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ, δημοσίευσε μελέτη με θέμα τη δύναμη που θεωρούσε ότι αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα: την Ηλιθιότητα.
Οι ηλίθιοι, όπως εξηγεί ο Τσιπόλα, έχουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: Είναι πάρα πολλοί, δεν έχουν λογική, προκαλούν προβλήματα στους άλλους, χωρίς να έχουν κάποιο όφελος οι ίδιοι.
Δεν υπάρχουν άμυνες ενάντια στην ηλιθιότητα, έλεγε ο Ιταλός καθηγητής.
Ο μόνος τρόπος για σωθεί η κοινωνία, από το βάρος που της επιβάλλουν οι ηλίθιοι, είναι αν οι έξυπνοι δουλέψουν δυο φορές σκληρότερα για να ισορροπήσουν τις απώλειες.
Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτό που ο Τσιπόλα θεωρούσε τους πέντε νόμους της ανθρώπινης ηλιθιότητας.
Νόμος 1. Πάντα υποτιμούμε τον πραγματικό αριθμό των ηλίθιων γύρω μας.
Άσχετα με το πόσοι ηλίθιοι νομίζετε ότι υπάρχουν γύρω σας, να ξέρετε ότι είναι πάντα παραπάνω. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι κάποιους, τους θεωρούμε αυτόματα έξυπνους, λόγω σπουδών ή δουλειάς. Δεν είναι. Γεγονός που μας οδηγεί στο:
Νόμος 2. Η πιθανότητα να είναι κάποιος ηλίθιος δεν έχει να κάνει απαραιτήτως, με κανένα άλλο από τα χαρακτηριστικά του.
Ο Τσιπόλα τονίζει πως στατιστικά η ηλιθιότητα παραμένει αναλλοίωτη σε ποσοστό, σε όλους τους πληθυσμούς. Κάθε κατηγορία που μπορείτε να φανταστείτε (φύλλο, εθνικότητα, φυλή, μόρφωση, εισόδημα) έχει ένα συγκεκριμένο ποσοστό ηλίθιων, όχι φυσικά ίδιο, αλλά εντυπωσιακά υψηλό , ακόμη και σε κατηγορίες ανθώπων που αυτόματα θα τους χαραχτήριζες λόγω των ιδιοτήτων και των τίτλων τους, ως de facto έξυπνους!
Υπάρχουν ηλίθιοι καθηγητές πανεπιστημίου.
Υπάρχουν ηλίθιοι μεγιστάνες, αρχηγοί κρατών, ηλίθιοι διπλωμάτες, ηλίθιοι στη κυβέρνηση και φυσικά στην αντιπολίτευση. Εκεί μάλιστα πιστεύω πως υπάρχουν παραδοσιακά ακόμη περισσότεροι! Καθώς κατά κανόνα η δυνατότητα να κάνεις κριτική ”εκ του ασφαλούς”, χωρίς να ανησυχείς ότι θα, εφαρμοστούν οι ηλιθιότητες που λες, αλλά απλά θα δυσκολέψουν το έργο των αντιπάλων τους και φυσικά, μελλοντικά και τους ίδιους, όταν και αν γίνουν κυβέρνηση!
Υπάρχουν ηλίθιοι σε κάθε κράτος στον πλανήτη Γη και είναι πολύ δύσκολο να πούμε, πόσοι ακριβώς είναι και που. Αφήστε που κάθε μαντεψιά, θα ακύρωνε τον πρώτο νόμο.
Νόμος 3. Ένας ηλίθιος άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος που προκαλεί απώλειες σε άλλους ανθρώπους, παρόλο που εκείνος δεν αποκομίζει τίποτα ή μπορεί και ο ίδιος, να έχει απώλειες.
Ο Τσιπόλα έλεγε, ότι αυτός ήταν ο Χρυσός κανόνας της ηλιθιότητας. Ένας ηλίθιος άνθρωπος, είναι κάποιος που βλάπτει τους άλλους χωρίς ο ίδιος να κερδίζει απαραιτήτως κάτι.
Ο τύπος που ποστάρει συστηματικά fake news και ψεκασμένες θεωρίες συνωμοσίας; Ηλίθιος.
Οι γονείς που απαιτούν τα παιδιά τους να μην κάνουν το τεστ κορονοιού, αλλά να πάνε, παρόλα αυτά στο σχολείο και αυτοί που φορούν μεν την μάσκα, αλλά με την μύτη έξω; Πανηλίθιοι, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που θα εκπλησόμουν αν δεν επρόκειτο ακριβώς, για συνεπέστατους ηλιθίους και σε πολλές άλλες, εκφάνσεις της ζωής τους.
Αυτός ο νόμος μας συστήνει άλλους τρεις τύπους που σύμφωνα με τον Τσιπόλα, συνυπάρχουν με την ηλιθιότητα.
Πρώτον. Υπάρχουν οι έξυπνοι, οι πράξεις των οποίων ευεργετούν και τους ίδιους αλλά και τους γύρω τους. Δυστυχώς καταπιεσμένη και συνεχώς διωκόμενη μειονότητα που διώκεται συστηματικά από τους ληστές και τους ηλιθίους!
Μετά συναντάμε τον ληστή, που επωφελείται εις βάρος άλλων.
Τέλος, βλέπουμε τον αβοήθητο, του οποίου οι πράξεις βοηθάνε μόνο τους άλλους και όχι τον ίδιο.
Οι όχι-ηλίθιοι είναι η ομάδα με τα περισσότερα μειονεκτήματα και την μεγαλύτερη ασυνέπεια.
Κάποιες φορές δρούμε έξυπνα, κάποιες φορές γινόμαστε εγωιστές ληστές, κάποιες φορές είμαστε αβοήθητοι και αφήνουμε να μας εκμεταλλευτούν και κάποιες άλλες φορές, τις περισότερες, είμαστε, λίγο απ όλα.
Όλα αυτά στον πρώτο πληθυντικό, γιατί εμείς, όπως συνήθως, νομίζουμε για τον ευατό μας , ότι είμαστε έξυπνοι, ακόμη και αν είμαστε… εντελώς ηλίθιοι.
Παρόλα αυτά η συνεπής ηλιθιότητα είναι το μόνο συνεπές χαρακτηριστικό, που έχουν οι πραγματικά, ηλίθιοι. Αυτό είναι που κάνει τους ηλίθιους τόσο επικίνδυνους.
Νόμος 4. Οι όχι ηλίθιοι άνθρωποι, υποτιμούν πάντα την δύναμη των ηλίθιων.
Για την ακρίβεια όσοι δεν είναι ηλίθιοι, ξεχνούν διαρκώς το πόσο χρονοβόρα και επιβλαβής είναι η συναναστροφή με ηλίθιους και ότι πάντα οδηγεί σε ολέθρια λάθη.
Υποτιμάμε πάντα τους ηλίθιους με κίνδυνο να την πατήσουμε εμείς οι ίδιοι. Αυτό μας οδηγεί και στον τελευταίο νόμο:
Νόμος 5. Ένας ηλίθιος άνθρωπος είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου. Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για τους ηλίθιους.
Η διαφορά ανάμεσα στις κοινωνίες που καταρρέουν από το βάρος των ηλιθίων και σε αυτές που καταφέρνουν να τους αφομοιώνουν, είναι η φτιαξιά των έξυπνων μελών τους.
Αυτών που προχωρούν παρά τα εμπόδια που τους βάζουν οι ηλίθιοι, που ισορροπούν όλα όσα χάνονται, εξαιτίας των ηλίθιων.
Αυτό ας το έχουμε κατά νου, γιατί ειδικά, σε καταστάσεις έκτατης ανάγκης, όπως αυτή που ζούμε, η ηλιθιότητα θεριεύει και θριαμβεύει.
Για αυτό ας μην σπαταλάμε χρόνο και θυμικό μας, για την ηλιθιότητα των άλλων και ας εργαστούμε σκληρά και υπεύθυνα.
Η κατάσταση είναι δύσκολη και υπάρχουν βουνά ηλιθιότητας, που πρέπει να παρακαμφθούν και να αντιμετωπιστούν!
