[ad_1]
Χρειάστηκε να φτάσουμε στο τρίτο παιχνίδι των τελικών για να αποδείξει η έδρα τη δυναμική της. Συνέβη όμως κάτι τέτοιο; Προφανώς ουδείς παραγνωρίζει την ατμόσφαιρα στην συγκινησιακά φορτισμένη κεντρική σάλα του Ο.Α.Κ.Α, αλλά στην πραγματικότητα είδαμε έναν τελικό στον οποίο ο ηττημένος δεν μπορούσε και ο νικητής ελάχιστα πιέστηκε για να δείξει περισσότερα από τα βασικά. Στην πραγματικότητα, δεν είδαμε μόνο έναν μέτριο ποιοτικά τελικό, αλλά έναν αφόρητα βαρετό. Και για αυτό υπεύθυνος δεν είναι άλλος από τον Ολυμπιακό, που το βράδυ της Κυριακής εξέθεσε όσο ελάχιστες φορές τον προπονητή του για το δημιούργημα του.
Για 40 αγωνιστικά λεπτά οι «ερυθρόλευκοι» χτυπούσαν το κεφάλι τους σε έναν αόρατο τοίχο, γιατί έτσι είχαν σχεδιάσει από πριν πως αυτός θα σπάσει και θα τους επιτρέψει την είσοδο. Άκουσον άκουσον, ο τοίχος έμεινε στη θέση του και ο Ολυμπιακός έφυγε από το παρκέ ηττημένος σε κάθε επίπεδο.
Είδαμε μια περιφερειακή γραμμή η οποία πλην Σπανούλη δεν είχε συμμετοχή στο παιχνίδι, είτε σε επίπεδο αποφάσεων ή εκτελέσεων. Ο βασικός PG της ομάδας, Βαγγέλης Μάντζαρης, έπαιξε 11 λεπτά ακριβώς με απολογισμό ενός σουτ (0/1 τρίποντο), μηδέν ασίστ, μηδέν λάθη, μηδέν επίδραση. Ο Γιάνις Στρέλνιεκς…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
