[ad_1]
Οι ασθενείς είμαστε πλάσματα εγωιστικά. Ξεχνάμε πως κινείται γύρω μας κι άλλος κόσμος. Ακόμα κι αυτός που μας θεραπεύει. Με αυταπάρνηση, μισθούς αστείους και κακά εργασιακά δικαιώματα. Μιλάμε για γαλέρα.
Έχουμε εξαιρετικά επιστημονικά μυαλά στα νοσοκομεία μας. Παιδιά που αφιερώνουν την ζωή τους. Παιδεία δεν έχουμε. Λιγότερη γραφειοκρατία δεν έχουμε. Σωστή οργάνωση δεν έχουμε.
Οχι, μην πείτε ότι στας Ευρώπας λειτουργούν όλα άψογα, αυτά είναι φενάκη. Ακολουθούν συχνότερα, όμως, βασικές κοινοτικές οδηγίες της ΕΕ.
Η ζωή του ειδικευμένου γιατρού
Εξι χρόνια η σχολή, ένα το αγροτικό, μετά η ειδικότητα. Σύμφωνα με την ΕΕ, ο γιατρός οφείλει μα εργάζεται 60 ώρες την εβδομάδα ΣΠΑΣΤΌ ωράριο. Με ρεπό.
Στα ελληνικά νοσοκομεία ζούμε άλλες πραγματικότητες. 75 ώρες σερί εφημερία (!!!!), μήνες δύο χωρίς ρεπό, άδειες απλήρωτες που δεν χορηγούνται. Τα παιδιά δουλεύουν για σχεδόν 3,50 ευρώ την ώρα. Υπάγονται σε δύο ταμεία, σε ένα, δηλαδή, θολό συνδικαλιστικό πλαίσιο (ΤΣΑΫ και ΙΚΑ). Καλούνται να καλύπτουν τις υποχρεώσεις τους και στα δύο, φυσικά….
Ενδιάμεσα, τρέχουν πάνω – κάτω. Κι αν μετά το 75ωρο «κουνουπιδιάσει» το μορφωμένο τους κεφάλι και κάνουν κάποιο ιατρικό λάθος…. ξέρετε, ε. Την πάτησαν.
Κι η ειδικότητα…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
