[ad_1]
Κατακαλόκαιρο 1990 και την τέταρτη ημέρα του Ιουλίου, στο Stadio delle Alpi στο Τορίνο, Δυτική Γερμανία και Αγγλία διεκδικούν το εισιτήριο για τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μια ημέρα νωρίτερα, στη Νάπολι, η κάτοχος Αργεντινή έχει πετάξει έξω τη διοργανώτρια Ιταλία και περιμένει αντίπαλο.
Οι Δυτικογερμανοί του Μπένκεμπαουερ έχουν την τεχνογνωσία. Φιναλίστ το ’82 και το ’86 στοχεύουν στο τρίτο τρόπαιό τους. Είναι η ομάδα του Ματέους, του Μπρέμε, του Φέλερ, του Κλίνσμαν και του Χέσλερ.
Τα «Τρία Λιοντάρια» έχουν πρωτεύσει στον όμιλό τους, κι έχουν αποκλείσει στα νοκ άουτ Βέλγιο και Καμερούν στην παράταση. Έχουν ξεκινήσει διστακτικά, αλλά βελτιώνονται με τα παιχνίδια. Λίνεκερ και Πλατ «καθαρίζουν» μπροστά. Αυτός που ξεχωρίζει είναι ο Πολ Γκάσκοϊν. Μέχρι το φιλικό με την Τσεχοσλοβακία τον Απρίλη εκείνης της χρονιάς, ο 23χρονος άσος της Τότεναμ δεν είχε φανέλα βασικού στο μυαλό του εκλέκτορα, Μπόμπι Ρόμπσον. Η απόφασή του να τον εμπιστευτεί τον δικαιώνει απόλυτα.
Αυτό είναι το πιο σπουδαίο ματς των Άγγλων, μετά τον κερδισμένο τελικό του ’66. Το πρώτο ημίχρονο του δεύτερου ημιτελικού φεύγει δίχως συγκινήσεις. Οι Δυτικογερμανοί έχουν κατοχή, οι Άγγλοι είναι σοβαροί και μετρημένοι. Το δεύτερο…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
