Φέτος ο Δήμαρχος Κηφισιάς, λειτουργώντας ως βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ, αποφάσισε η εκδήλωση της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Δήμου, να λάβει χώρα στην τεράστια αίθουσα Παλλάς Αθηνά (του πράγματι ιστορικού χώρου) που κατέχει μια οικογενειακή δυναστεία.
Στο χώρο μιας αυτοκρατορίας που έφθασε να συμπεριλαμβάνεται στις λίστες των πιο ισχυρών του κόσμου.
Μια οικονομική υπερδύναμη όπου η καθαρή αξία της περιουσίας της, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ανέρχεται σε 3,1 δισεκατομμύρια δολάρια και οι επί μέρους ιδιοκτησίες της χάνονται στο δαιδαλώδη λαβύρινθο των holding companies και των trust που έχουν την έδρα τους σε υπεράκτιους παραδείσους …
Μιας αυτοκρατορίας που καταπίνει ό,τι ξεπουλιέται στην Ελλάδα.
Ο Γάλλος ποιητής και πολιτικός, Σατωβριάνδος, εύστοχα είχε πει: «Οι θεσμοί περνούν τρεις φάσεις: τη φάση του κοινωφελούς έργου, τη φάση των προνομίων και τη φάση της κατάχρησης».
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Δημοτική Αρχή επέλεξε να κόψει την Πρωτοχρονιάτικη πίτα στο χώρο – σύμβολο της υπερδύναμης, με το πρόσχημα της ευκαιρίας για τον κόσμο να τον θαυμάσει από κοντά, υπό τη μελωδία μιας υποκριτικής ευτυχίας για τη νέα χρονιά με το σαξόφωνο του πανταχού παρόντα Γ. Κατσαρού.
Ωστόσο, τέτοιου είδους μελωδίες, χαμόγελα, βραβεύσεις και τιμές δεν δύνανται να κρύψουν πρωτίστως το ηθικά καταρρακωμένο ελληνικό κράτος.
Την ίδια στιγμή που ο Δήμαρχος Κηφισιάς, φαντάζεται τον εαυτό του ως «σκυταλοδρόμο της παράδοσης και της ιστορίας», οι έλληνες πολίτες βιώνουν με τον πιο βάναυσο τρόπο την γενοκτονική λιτότητα.
Τείνουν να εξαντληθούν από τις αλλεπάλληλες μειώσεις εισοδήματος, τις εισφορές και τις ταυτόχρονες αυξήσεις των τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης. Το βάρος πολλαπλασιάζεται από τα άνεργα τέκνα και το όριο αντοχής ξεπερνιέται την ίδια στιγμή που το κράτος αδυνατεί να ανταπεξέλθει σε βασικές του λειτουργίες και υποχρεώσεις. Λεηλατούνται δημόσια και ιδιωτική περιουσία και ο λαός οδηγείται στην ολοκληρωτική εξαθλίωση και ταπείνωση.
Την ίδια στιγμή που κόβει με το μαχαίρι την πίτα, γνωρίζει πολύ καλά ότι δίνονται απλόχερα ακονισμένα μαχαίρια στους προστατευόμενους ολιγάρχες να λεηλατήσουν ό,τι έχει απομείνει στον ελληνικό λαό.
Μην αναρωτηθείτε, λοιπόν, ποιοι κέρδισαν και φέτος το φλουρί …
Γίνεται αντιληπτό, ότι ανάμεσα στους ’’σωτήρες’’ μας και κυρίως εντός αυτού του χώρου, δεν έχουν λόγο ύπαρξης όσοι παλεύουν για μια δίκαιη κοινωνία με διαφάνεια και χωρίς ανισότητες.
Τιμώντας για άλλη μια φορά την ψήφο των συμπολιτών μου δεν παρευρέθηκα στη φιέστα των ολίγων λαμπερών προσωπικοτήτων … Δεν παρευρέθηκα στην κοπή της Golden πίτας που αποτελεί το σύμβολο της άνισης μοιρασιάς.
Δυστυχώς, οι έχοντες την εξουσία αποδεικνύονται επανειλημμένα ανίκανοι νάνοι που συναλλάσσονται φανερά κι απρόκλητα αδιαφορώντας αν καλλιεργείται τελικά ο όλεθρος σ’ ολόκληρη την κοινωνία.
Σε ένα καταρρακωμένο κράτος, λόγω της βαθιάς διεφθαρμένης ολιγαρχίας, είναι ευνόητο να εντοπίζει κανείς όλο και περισσότερους απροστάτευτους κι απελπισμένους …
Όμως κύριε Θωμάκο, με το άγλωσσο βλέμμα, ουδείς δύναται να υπάρξει άνευ κοινού νοός.
Κοινός νους στην πολιτική είναι να ανακαλύπτεις αξίες που προάγονται από την κοινωνία προς όφελος της ίδιας της κοινωνίας.
Είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα επανέλθει το όραμα, η κοινωνική δικαιοσύνη και το αληθινό χαμόγελο στα χείλη των πολλών, θέτοντας τους ολίγους στο περιθώριο της ιστορίας.
Εύχομαι Καλή Χρονιά!
Καπάτσος Γιάννης Δημοτικός Σύμβουλος Κηφισιάς
