Πολλά άτομα αναρωτιούνται ποια είναι η φυσιολογική συχνότητα ούρησης. Αν και δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο νούμερο που θεωρείται φυσιολογικό, κατά μέσο όρο οι άνθρωποι ουρούν 6 ή 7 φορές την ημέρα. Πολλοί είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν τη συχνότητα της ούρησης, όπως είναι η λήψη φαρμάκων ή συμπληρωμάτων διατροφής, η κατανάλωση τροφών και ποτών καθώς και διάφορα ιατρικά προβλήματα. Σημαντικό ρόλο επίσης παίζουν η ηλικία και το μέγεθος της κύστης.
Σε γενικές γραμμές θεωρείται φυσιολογικό εάν ένα άτομο ουρεί 4-10 φορές την ημέρα από τη στιγμή που η συχνότητα αυτή δεν επηρεάζει την ποιότητα ζωής του. Η συχνότητα ούρησης συνήθως εξαρτάται από τους παρακάτω παράγοντες:
• Ηλικία
• Μέγεθος ουροδόχου κύστης
• Πρόσληψη υγρών
• Ιατρικά προβλήματα όπως διαβήτης ή λοιμώξεις του ουροποιητικού
• Ο τύπος των υγρών που καταναλώνονται (αλκοολούχα, καφεϊνούχα) μπορεί να αυξήσει την παραγωγή ούρων
• Πρόσληψη κάποιων φαρμάκων ή συμπτωμάτων, όπως για παράδειγμα τα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση.
Κατά μέσο ορό ένα άτομο που πίνει 2 λίτρα υγρών μέσα σε ένα 24ωρο, θα πρέπει να ουρήσει περίπου 7 φορές. Ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι ορμονικές αλλαγές και η αυξημένη πίεση στην κύστη μπορεί επίσης να αυξήσουν τη συχνότητα της ούρησης. Η συχνοουρία μπορεί να συνεχιστεί μεχρι και 8 εβδομάδες μετά τον τοκετό.
Τόσο η μικρή όσο και η μεγάλη συχνότητα ούρησης μπορεί να είναι ενδεικτικές ενός υποκείμενου προβλήματος, ιδιαίτερα εάν συνοδεύονται από τα παρακάτω συμπτώματα:
• Πόνος στη μέση
• Αίμα στα ούρα
• Θολά ούρα
• Δυσκολία κατά την ούρηση
• Πυρετός
• Σταγονοειδής απώλεια ούρων κατά τα μεσοδιαστήματα των επισκέψεων στην τουαλέτα
• Πόνος κατά την ούρηση
• Έντονη οσμή των ούρων
Η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να ανακουφίσει από τα συμπτώματα καθώς και να προλάβει την εμφάνιση επιπλοκών, γι’ αυτό είναι σημαντικό το άτομο που εμφανίζει τα συμπτώματα να επισκεφθεί ιατρό. Επίσης αν κανείς παρατηρήσει δραματική αλλαγή στη συχνότητα της ούρησης, ακόμα κι αν είναι μέσα στα φυσιολογικά όρια, θα πρέπει να αναζητήσει ιατρική συμβουλή.
Όπως προαναφέρθηκε εάν ένα άτομο αυξήσει την ποσότητα υγρών που καταναλώνει και ιδιαίτερα την ποσότητα των αλκοολούχων και καφεϊνούχων ροφημάτων, θα δει μεγάλη αλλαγή στη συχνότητα ούρησης. Οι δραματικές αλλαγές όμως μπορεί να είναι ενδεικτικές ενός υποκείμενου προβλήματος υγείας. Η κλινική του Cleveland μάλιστα αναφέρει ότι το 80% των προβλημάτων που επηρεάζουν τη συχνότητα της ούρησης δε σχετίζονται με την ουροδόχο κύστη.
Τα πιο συχνά προβλήματα υγείας που μπορεί να ευθύνονται για την αυξημένη συχνότητα ούρησης είναι:
• Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού: Μπορεί να προκαλέσουν συχνή ούρηση, επείγουσα ούρηση, ένα αίσθημα καύσου ή πόνου κατά την ούρηση, καθώς και πόνο στη μέση. Η θεραπεία με αντιβιοτικά είναι συνήθως απαραίτητη.
• Υπερδραστήρια κύστη: Είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αυξημένη συχνότητα ούρησης και συνδέεται με την παρουσία λοιμώξεων, παχυσαρκίας, ορμονικών διαταραχών και βλάβης των νευρών. Στις περισσότερες περιπτώσεις θεραπεύεται εύκολα.
• Η διάμεση κυστίτιδα: Πρόκειται για ένα χρόνιο πρόβλημα γνωστό και ως σύνδρομο της επώδυνης κύστης. Εάν και δεν υπάρχει λοίμωξη, τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά της ουρολοίμωξης. Η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συνδέεται όμως συχνά με την φλεγμονή της ουροδόχου κύστης.
• Διαβήτης: Ο μη διαγνωσμένος, ή ο μη ρυθμισμένος διαβήτης μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα σακχάρου τα οποία ενδέχεται να προκαλέσουν συχνοουρία.
• Τα υψηλά ή χαμηλά επίπεδα ασβεστίου μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία των νεφρών και τη συχνότητα της ούρησης.
• Δρεπανοκυτταρική αναιμία: Είτε αυτή η μορφή αναιμίας η οποία κληρονομείται είτε η μειωμένη συγκέντρωση ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επηρεάσουν τους νεφρούς και την συχνότητα της ούρησης.
• Προβλήματα του προστάτη: Ένας διογκωμένος προστάτης μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα ο άνδρας να ουρεί λιγότερο. Μπορεί επίσης να δυσκολεύεται κατά την ούρηση όσο ο προστάτης αυξάνει σε μέγεθος και εμποδίζει τη ροή των ούρων.
• Αδυναμία του πυελικού εδάφους: Όταν οι μύες του πυελικού εδάφους αποδυναμώνονται το άτομο ουρεί συχνότερα. Αυτό συμβαίνει συχνά μετά τον τοκετό.
Τα φάρμακα τα οποία επηρεάζουν κυρίως τη συχνότητα της ούρησης είναι τα διουρητικά, τα οποία μεταφέρουν τα υγρά από την κυκλοφορία του αίματος στους νεφρούς. Συνήθως συνταγογραφούνται σε ασθενείς με υπέρταση, προβλήματα στους νεφρούς και καρδιαγγειακά νοσήματα. Παραδείγματα διουρητικών είναι η βουμετανίδη (Bumex), η χλωροθειαζίδη (Diuril), η φουροσεμίδη(Lasix), η μετολαζόνη (Zytanix) και η σπιρονολακτόνη (Aldactone).
Η αύξηση της συχνότητας της ούρησης μπορεί να οφείλεται όπως προαναφέρθηκε στην κατανάλωση περισσότερων υγρών. Εάν πάλι κάποιος δεν καταναλώνει αρκετά υγρά μπορεί να πάθει αφυδάτωση, ενώ η συχνότητα της ούρησης θα μειωθεί σημαντικά. Ιδιαίτερα το αλκοόλ και η καφεΐνη έχουν διουρητική δράση και αυξάνουν τη συχνότητα ούρησης. Ένα άτομο χωρίς να έχει κάποιο άλλο πρόβλημα μπορεί να ουρεί πιο συχνά κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά την κατανάλωση ενός αλκοολούχου ή καφεϊνούχου ροφήματος. Η καφεΐνη εκτός από τον καφέ βρίσκεται σε αναψυκτικά τύπου κόλα, σε ενεργειακά ποτά, στη ζεστή σοκολάτα και στο τσάι.
Τέλος, πολλοί είναι οι άνθρωποι που ουρούν πιο συχνά ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας καθώς μεγαλώνουν σε ηλικία. Τα περισσότερα άτομα άνω των 60 ωστόσο δεν ουρούν πάνω από δυο φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας. Εάν το άτομο σηκώνεται πάνω από δυο φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας για να ουρήσει, πρέπει να απευθυνθεί στον ιατρό του.
Η αυξημένη συχνότητα ούρησης δε χρειάζεται θεραπεία εάν δεν υπάρχει κάποιο υποκείμενο πρόβλημα υγείας που την προκαλεί και η συχνότητα δεν επηρεάζει την ευτυχία του ατόμου και την ποιότητα ζωής του. Επίσης δε χρειάζεται αντιμετώπιση στη περίπτωση των εγκύων γυναικών, καθώς τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν λίγες εβδομάδες μετά τον τοκετό.
Στις περιπτώσεις που χρειάζεται, η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία της αυξημένης συχνότητας ούρησης. Εάν για παράδειγμα το πρόβλημα οφείλεται σε μια ουρολοίμωξη ή στον διαβήτη, η αντιμετώπιση τους θα λύσει και το σύμπτωμα της συχνουρίας. Εάν είναι η φαρμακευτική αγωγή που αυξάνει τη συχνότητα της ούρησής, ο ιατρός μπορεί να τροποποιήσει τη δόση ή συνταγογραφήσει ένα άλλο φάρμακο.
Εάν ένα άτομο έχει κλείσει ραντεβού με τον ιατρό καλό είναι να καταγράψει την πρόσληψη υγρών, τη συχνότητα της ούρησης, την επιτακτικότατα της ανάγκης για ούρηση, καθώς και αλλά σύμπτωμα για περισσότερες από 3 ημέρες πριν το ραντεβού. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τον ιατρό τόσο στη διάγνωση όσο και στον καθορισμό της κατάλληλης θεραπείας.
Ανεξάρτητα από τη ληψη θεραπείας οι παρακάτω στρατηγικές είναι συνήθως πολύ βοηθητικές:
• Περιορισμός ή αποφυγή των ανθρακούχων, καφεϊνούχων και αλκοολούχων ροφημάτων
• Κατανάλωση 8 ποτηριών νερού ημερησίως
• Ούρηση πριν και μετά τη σεξουαλική πράξη και σκούπισμα της γενετήσιας περιοχής από εμπρός προς τα πίσω μετά την επίσκεψη στην τουαλέτα
• Η πρόσληψη προβιοτικών σε μορφή συμπληρώματος ή μέσω της διατροφής με την κατανάλωση τροφών, όπως είναι το γιαούρτι και το κεφίρ. Τα προβιοτικά μπορεί να προστατεύσουν την υγεία του ουρογεννητικού συστήματος.
• Αποφυγή των αρωματισμένων προϊόντων στη γενετήσια περιοχή
• Επιλογή χάλαρων, βαμβακερών εσωρούχων για την πρόληψη του ερεθισμού και των λοιμώξεων
• Πρακτική με ασκήσεις Kegel για την ενδυνάμωση των μυών του πυελικού εδάφους
• Διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους και αποφυγή της επιπλέον πίεσης στους πυελικούς μυς και την ουροδόχο κύστη
Κάποια άτομα βρίσκουν επίσης βοηθητική την τήρηση ενός προγράμματος επισκέψεων στο μπάνιο. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί κανείς να πηγαίνει στην τουαλέτα σε προγραμματισμένη ώρα και σταδιακά να αυξάνει μεσοδιάστημα των επισκέψεων μέχρι αυτό να φτάσει τις 3 ώρες.
Εάν κάποιος ανησυχεί σχετικά με τη συχνότητα της ούρησής του θα πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικό το συντομότερο δυνατό, έτσι ώστε να εντοπιστεί το ενδεχόμενο πρόβλημα και να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών.
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr
