Μεγάλες Προσδοκίες
Επί Υπουργίας ΥΠΕΞ, του Γεωργίου Παπανδρέου η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε στην αποναρκοθέτηση του Έβρου, δεσμευόμενη από την Συνθήκη της Οττάβα, την οποία είχαμε υπογράψει από το 1997.
Αποδεικνύεται δυστυχώς, πως τα διεθνή σχέδια και οι μεγάλες προσδοκίες των ελληνικών κυβερνήσεων που ακολούθησαν και υποτίμησαν την μισαλλοδοξία του ανερχόμενου Ταγίπ Ερντογάν καθώς και οι γεωπολιτικές εξελίξεις που ακολούθησαν στην ευρύτερη περιοχή, οδήγησαν την Ελλάδα στις τρέχουσες συνθήκες με την δυσάρεστη κλιμάκωση στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα μας.
Το κλίμα που επικρατούσε μετά τα Ιμια, ήταν διαφορετικό, αλλά ο Γ. Παπανδρέου, είχε αναπτύξει καλές σχέσεις με την κυβέρνηση της Τουρκίας και μάλιστα συνεργάζονταν δια μέσω του αδερφού του Ανδρέα (i4sence) με την κόρη του Τούρκου ΥΠ.ΕΞ Ισμαήλ Τζεμ και πρωτύτερα με την κυρία Nur Batur, που άφησε εποχή στην ελληνική διπλωματία, με την σειρά της για άλλους λόγους…
Η κορύφωση των μεγάλων προσδοκιών σηματοδοτήθηκε το 2000, όταν οι υπουργοί ΥΠ.ΕΞ. Ελλάδος, Τουρκίας και Βουλγαρίας (ΓΑΠ, Τζεμ και Ναντέζντα Μιχάιλοβα) προχώρησαν σε συμφωνία συν-συγγραφής ιστορικών εκπαιδευτικών βιβλίων, όπου θα απαλειφόταν κάθε αναφορά σε “τουρκοκρατία”. Όμως, οι πολιτικές εξελίξεις και οι αλλαγές των κυβερνήσεων στην Βουλγαρία και την Τουρκία, ανέτρεψαν το εν λόγω εγχείρημα.
Θα μου πείτε, οι νάρκες θα απέτρεπαν την είσοδο των λαθραία μετακινούμενων πληθυσμών; Τουλάχιστον στα χερσαία σύνορα μας, θα απέτρεπαν τα φαινόμενα που εξελίσσονται στις μέρες μας. Όμως, η δέσμευση μας έναντι της Συνθήκης της Οττάβα, αποκλείει πλέον κάτι τέτοιο και στο μέλλον.
Ας θυμηθούμε, την περίφημη βόλτα της λαίδης Νταϊάνα – δύο μήνες πριν το μοιραίο της ατύχημα- στην αποναρκοθετημένη περιοχή της Αγκόλας. Η λαίδη Νταϊανα συμμετείχε ενεργά μέσω του ιδρύματος HALO, στην εκστρατεία προσδοκώντας στην ευαισθητοποίηση των κρατών. Γιατί η λογική πίσω από την αποναρκοθέτηση επί προσωπικού, ήταν η διακοπή ατυχημάτων και θανάτων του άμαχου πληθυσμού που κατοικεί ή διέρχεται στις ναρκοθετημένες περιοχές και κυρίως των μικρών παιδιών.
Στην Ελλάδα η αποναρκοθέτηση του Έβρου, συνοδεύτηκε με σκάνδαλα και καταγγελίες προς τις ΜΚΟ που ανέλαβαν το έργο, συμπεριέλαβαν τον περίφημο Αλεξ Ρόντο, που υπήρξε στενός συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου και έληξαν με την ανατίναξη του εργοστασίου στην Βουλγαρία που είχε αναλάβει την αποσυναρμολόγηση των ναρκών ξηράς που είχαν περισυλλεχθεί, έχοντας περίσσεμα 200.000 ναρκών που ξέμειναν λόγω της έκρηξης και καταστροφής του εργοστασίου και έπρεπε να μας επιστρέψουν πίσω. Άγνωστο τι απέγιναν.
Σήμερα λοιπόν, η Τουρκία, που δεν απέκρυψε ποτέ τις επιδιώξεις της, -όπως αυτές εύστοχα περιγράφονται στο βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου «Το Στρατηγικό βάθος»- με αμέριστη αυτοπεποίθηση ως χώρα, εκμεταλλεύεται ξεκάθαρα τον άμαχο πληθυσμό που αναζητά μια καλύτερη ζωή σε κάποια Ευρωπαϊκή χώρα, προτάσσοντας στην πρώτη γραμμή των συνόρων μας, παιδιά, νέους, οικογένειες, ποινικούς και φυγάδες, παίζοντας έτσι ίσως το τελευταίο της χαρτί για την χρηματοδότηση που επιδιώκει να λάβει από την Ε.Ε. Βέβαια, δεν λείπουν από αυτή τη μάζα των ανθρώπων οι συνήθεις ύποπτοι και τα εξτρεμιστικά στοιχεία.
Το στοίχημα είναι μεγάλο καθώς και οι προσδοκίες του Ταγίπ Ερντογάν. Αν επιδιώκει μια νέα “Πράσινη Πορεία” (Marcha Verde)*, όπως αυτή που εφάρμοσε ο βασιλιάς Χασάν Β΄ του Μαρόκου το 1975, για να κατακτήσει την Ισπανική Σαχάρα, οι εξελίξεις θα είναι δραματικές για την Ελλάδα.
Τυχόν αστοχίες από την πλευρά της Τουρκίας, θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε ένα “τοπικό Αρμαγεδδώνα” δηλαδή εξέγερση των λαθρομεταναστών σε συμμαχία με τους αριστεριστές των κατευθυνόμενων και μη ΜΚΟ (ισλαμοκομμουνιστική νύχτα του Αγ. Βαρθολομαίου) και διάλυση της Τουρκίας.
