Εχθές το βράδυ 6/12/2019 αποφάσισα να επισκεφτώ με το γιό μου το γνωστό σ εμάς bar Escoba στην πλατεία Κεφαλαρίου προκειμένου να παρακολουθήσουμε τον αγώνα basket μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού για το πρωτάθλημα της Ευρωλίγκας.
Το παιχνίδι θα άρχιζε στις 21.30 και εμείς μπήκαμε στο μαγαζί στις 21.00.
Τι έκπληξη, τα περισσότερα τραπέζια είχαν σήμα reserve μιας και το παιχνίδι ήταν μεγάλης σημασίας.
Κάπου στην άκρη του μαγαζιού πήρε το μάτι μου ένα υπερυψωμένο, τύπου πάγκος, τραπέζι με σκαμπό. Έκατσα λοιπόν εκεί και περίμενα να έρθει κάποιος να πάρει παραγγελία.
Σε λίγα λεπτά έρχεται μια κοπέλα και μου ζητά να σηκωθώ μιας και το τραπέζι είναι και αυτό reserve.
-Μα δεν έχει καρτελάκι τις απαντώ και αρνούμαι να σηκωθώ.
-Μας τελείωσαν τα καρτελάκια γι αυτό δε βάλαμε μου απαντά.
Επιμένω στην άρνηση μου να σηκωθώ και της ζητώ να ενημερώσει όποιον εκείνη νομίζει.
Πράγματι σε λίγα λεπτά έρχεται υπεύθυνος από το μαγαζί και αφού στέλνει μια άλλη κοπέλα να πάρει το περισσευούμενο σκαμπό να το στριμώξει στο bar μου ζητά κι εκείνος με σχετικά βαρύ ύφος να σηκωθώ και να κάτσω στο bar.
-Δε σηκώνομαι διότι το τραπέζι δεν είχε reserve του απαντώ.
-Έκατσες πριν προλάβουμε να βάλουμε μου απαντά μιας και πριν από εσένα καθόταν άλλος.
Προφανώς ψέμα καθότι την ώρα που μπήκαμε υπήρχαν αρκετά άδεια τραπέζια αλλά μόνον αυτό δίχως τη σήμανση reserve !
Η μια δικαιολογία διαδέχτηκε την άλλη. Στο τέλος εκνευρίστηκα και του υπενθύμισα ότι είναι κρίμα να συμπεριφέρεται έτσι σε κάποιον που επισκέπτεται το μαγαζί 30 χρόνια.
Ω ναι αγαπητοί αναγνώστες 30 χρόνια !
Είδα λοιπόν έναν μηδενικό σεβασμό σ έναν τακτικό θαμώνα προκειμένου να εξυπηρετηθεί μια άλλη, μάλλον ευκαιριακή παρέα από γυναίκες η οποία σίγουρα δεν είχε πάει για το ματς.
Αποχώρησα απογοητευμένος περισσότερο για το παιδί και λιγότερο για τη γαϊδουριά τους.
Δεν πειράζει ας είναι, το κάθε μαγαζί χτίζει και χτίζεται από μικρές τέτοιες ιστορίες.
Γιάννης Καπάτσος 7/12/2019
