Η 26η Ιουνίου έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ ως παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών. Σκοπός είναι η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για τις επιπτώσεις της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών.
Η χρήση των ναρκωτικών ουσιών είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Μάλιστα, στην αρχαία Ελλάδα, χρησιμοποιούνταν ναρκωτικές ουσίες ως αναλγητικά. Ωστόσο, η έξαρση στη διακίνηση και χρήση των ναρκωτικών, παρουσιάστηκε μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Δυστυχώς, τα ναρκωτικά αποτελούν μια από τις πιο σοβαρές πληγές, όχι μόνο της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας κοινωνίας. Απ’ ό,τι φαίνεται, πολλοίς αρέσκει τα του βίου χείρονα. Επισήμως, πάνω από 200 εκ. άνθρωποι παγκοσμίως κάνουν συστηματική χρήση απαγορευμένων ουσιών.
Εξαιτίας αυτής της κατάστασης διαπιστώνεται και η ραγδαία αύξηση κρουσμάτων ηπατίτιδας και HIV, φαινομένων βίας, πορνείας και ανεπιθύμητων κυήσεων κ.α.
Είναι φανερό ότι ο δρόμος που οδηγεί στα ναρκωτικά είναι συνήθως ένας δρόμος δίχως επιστροφή. Το μόνο που προσφέρουν τα ναρκωτικά είναι να σκοτώνουν αργά και βασανιστικά. Και σκοτώνουν μαζί και όλους τους γύρω …
Γι’ αυτό το λόγο, κάθε κοινωνικό κύτταρο έχει το δικό του χρέος απέναντι σ’ αυτή τη μάστιγα.
Η οικογένεια και το σχολείο έχουν χρέος να αποτρέψουν αυτήν την επικίνδυνη πορεία, δείχνοντας αγάπη, κατανόηση και στοργή και επικοινωνώντας με τα παιδιά τόσο στις καλές στιγμές επιβραβεύοντάς τα, όσο και στις δύσκολες στιγμές ενθαρρύνοντάς τα.
Η πολιτεία οφείλει να καταπολεμήσει αυτή τη μάστιγα εφαρμόζοντας απαρέγκλιτα την νομοθεσία και αυστηροποιώντας τις ποινές για τους εμπόρους ναρκωτικών. Επίσης οφείλει να εντοπίζει και να καταπολεμά διαρκώς τα κοινωνικά αίτια που οδηγούν τους νέους στη χρήση των ναρκωτικών.
Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης και ειδικότερα των δήμων είναι καθοριστικός. Οι δήμοι δύνανται να αντλήσουν πόρους, ώστε να προφυλάξουν την νεολαία και ευρύτερα την κοινωνία με προνοιακές δράσεις για την αντιμετώπιση της διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών στις γειτονιές τους, με την:
- Ίδρυση κέντρων δημιουργικής απασχόλησης των νέων,
- Εφαρμογή δομών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης αποκλειστικά για τους χρήστες και τις οικογένειές τους,
- Ενίσχυση των σχολών γονέων με δομές κοινωνικής πρόνοιας, όπου οι γονείς θα μπορούν να ενημερώνονται από ειδικούς για την καλύτερη αντιμετώπιση του θέματος,
- Διοργάνωση ημερίδων ευαισθητοποίησης,
- Δημιουργία Δημοτικού σώματος επιθεωρητών υγείας με ευρύτερες αρμοδιότητες, οι οποίοι σε συνεργασία με ψυχιατρικά νοσοκομεία, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς θα έχουν ως σκοπό την περιφρούρηση και διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
- Διευκόλυνση της πρόσβασης σε φαρμακευτικά υποβοηθούμενη θεραπεία από την εξάρτηση.
Η βέλτιστη λύση, ωστόσο, είναι η επαρκής και έγκαιρη πληροφόρηση, η πρόληψη και η μείωση της διαθεσιμότητας των ναρκωτικών και ο έλεγχος της διακίνησής τους με ταυτόχρονη μετατόπιση του κέντρου βάρους από τα κατασταλτικά μέτρα στην πρόληψη. Αποτελεί οξύμωρο γεγονός ότι οι διατιθέμενοι πόροι για την καταστολή είναι περισσότεροι από αυτούς για την πρόληψη, τη θεραπεία και την κοινωνική αποκατάσταση. Επιπρόσθετα, στιγματίζει, περιθωριοποιεί και πιθανών μακροπρόθεσμα να διογκώνει το πρόβλημα η προσέγγιση με αποκλειστικά τιμωρητικά μέτρα, δίωξη και φυλάκιση των ανθρώπων που κάνουν χρήση ουσιών. Οι χρήστες πρέπει να υποστηρίζονται και να ενθαρρύνονται με την προοπτική της δημιουργικής συμμετοχής στην κοινωνία. Πρόκειται κατ’ ουσίαν για άτομα που χρήζουν ιατρικής και κοινωνικής φροντίδας.
Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα μεγάλο εμπόδιο, όπως τα ναρκωτικά, μπορεί να γίνει το σκαλοπάτι που θα πατήσει αυτός που έχει πάρει την κατρακύλα στη ζωή του, ώστε να γίνει αυτό που ίσως θα ήταν … Κι αυτό το σκαλοπάτι, οφείλουμε να το χτίσουμε όλοι μαζί διασφαλίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την κοινωνική συνοχή.
Γιάννης Καπάτσος Δημοτικός Σύμβουλος Κηφισιάς
ykapatsos@gmail.com
