Τις τελευταίες ημέρες, ολόκληρος ο πλανήτης, συγκλονίστηκε από την αγωνία για την τύχη των 12 εγκλωβισμένων παιδιών που παγιδεύτηκαν μαζί με τον 25χρονο προπονητή τους επί 18 ημέρες σε σπήλαιο στην Ταϊλάνδη.
Παρακολουθήσαμε όλοι με κομμένη την ανάσα τις δραματικές επιχειρήσεις εθελοντών, διασωστών, δυτών, ιατρικών ομάδων και πεζοναυτών προερχόμενοι από όλο τον κόσμο για τη διάσωση των αγοριών.
Οι κίνδυνοι ήταν τεράστιοι. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο, καθώς δεν υφίσταται παγκοσμίως καμία επίλεκτη μονάδα που να εκπαιδεύεται στην κατάδυση σπηλαίων. Η κατάδυση περιορίζεται σε ναυάγια ή υποβρύχια. Γι’ αυτό το λόγο, δυστυχώς, συνέβη αρχικά η τραγική απώλεια ενός βετεράνου δύτη που θυσίασε τη ζωή του για να μεταφέρει οξυγόνο στα παιδιά.
Οι διασώστες έπρεπε να κολυμπήσουν μέσα από πλημμυρισμένες διόδους, να περπατήσουν, να καταδυθούν ξανά και να επαναλάβουν τη διαδικασία μαζί με τα παιδιά, πολλά εκ των οποίων δεν ήξεραν καν να κολυμπούν. Οι αποφάσεις έπρεπε να ληφθούν γρήγορα και ορθά.
Ο προπονητής των παιδιών, μέσα από το σπήλαιο ζήτησε συγγνώμη από τους γονείς των παιδιών και ευχαρίστησε για την παγκόσμια ηθική υποστήριξη. Οι γονείς, με τη σειρά τους απάντησαν με περισσή μεγαλοψυχία και ψυχραιμία να μην κατηγορεί τον εαυτό του και ότι κανείς δεν είναι θυμωμένος μαζί του, ευχαριστώντας τον για τη βοήθεια και τη φροντίδα στα παιδιά τους.
Είναι φανερό ότι συνεργάστηκε ενωμένη σαν γροθιά η επίλεκτη δύναμη των αγνώστων ηρώων της ανθρωπότητας, ώστε τελικά η επιχείρηση “Φέρτε πίσω τους Αγριόχοιρους’’ να στεφθεί με επιτυχία. Τα παιδιά αυτά οφείλουν τη ζωή τους σ’ αυτούς τους άγνωστους και τεράστιους ήρωες.
Όμως αυτή η μεγάλη περιπέτεια κρύβει διδάγματα για όλους:
Η επιπολαιότητα και η υπερεκτίμηση των δυνάμεών μας σε συνδυασμό με την υποτίμηση της φύσης, θέτουν σε κίνδυνο εκτός από την ζωή μας και την ζωή άλλων ανθρώπων.
Η ψυχραιμία σε κρίσεις είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Επειδή τα παιδιά παρέμειναν ψύχραιμα, ανέπτυξαν γρήγορα την ψυχολογία της επιβίωσης και ξεπέρασαν το λεγόμενο ψυχογενή θάνατο μην αφήνοντας τον εαυτό τους στην μοίρα του. Κατάφεραν να παραμείνουν υπομονετικά την ώρα της διάσωσης, αστειευόμενοι με τους δύτες και στέλνοντας ελπιδοφόρα μηνύματα στις οικογένειές τους. Έδειξαν δύναμη ψυχής και θέληση για ζωή. Συνεπώς η υπομονή και η έλλειψη πανικού σε κρίσιμες στιγμές είναι τα εχέγγυα για τις επιτυχημένες προσπάθειές μας.
Όμως ίσως το πιο μεγάλο δίδαγμα και προτροπή για όλα τα έθνη είναι ότι ενωμένα μπορούν να πετύχουν θαύματα!
Γιάννης Καπάτσος
Δημοτικός Σύμβουλος Κηφισιάς
ykapatsos@gmail.com
