[ad_1]
Συμβαίνει συχνά πηγαίνοντας σε ένα νοσοκομείο με ένα επείγον πρόβλημα να φεύγουμε με μια διάγνωση και κάποιες εξετάσεις στα χέρια χωρίς ποτέ να σκεφτούμε ποιος ήταν ο γιατρός που μας εξέτασε και μας διαβεβαίωσε ότι δεν έχουμε τίποτε ή μας έπεισε ότι πάσχουμε από κάτι. Και βέβαια η απάντηση στο ερώτημα ποιος ήταν αυτός με την άσπρη μπλούζα που μας υποδέχτηκε στα εξωτερικά ιατρεία και ασχολήθηκε με το πρόβλημά μας σε κάθε σοβαρή χώρα θα ήταν ότι αποτελεί ευθύνη του νοσοκομείου να εξασφαλίσει ότι ήταν ο καταλληλότερος και σε κάθε περίπτωση κάποιος που είχε τα απαραίτητα προσόντα. Δυστυχώς όμως στη χώρα μας αυτό δεν είναι αυτονόητο. Γιατί στο λαμπρό σύστημά μας, τις περισσότερες φορές το να υποδεχθείς κάποιον στα επείγοντα είναι μια ταπεινή, κουραστική και μη προσοδοφόρα δουλειά που δεν αρμόζει παρά στο νεότερο και χαμηλότερα στην ιεραρχία γιατρό. Σε ένα γερασμένο και μη αξιολογούμενο σύστημα υγείας μετά από κάποια χρόνια το να ασχολείται ο παλιός και έμπειρος γιατρός με όλους εκείνους που με αγωνία και πόνο απαιτούν λύση στο πρόβλημά τους είναι πολύ ταπεινωτικό και κουραστικό.
Κοίταζα την επίσημη ιστοσελίδα ενός μικρότερου νοσοκομείου της Αττικής από αυτά που εξυπηρετούν τα…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
