Παρά τις προσπάθειες της οικογένειας Μαρινόπουλου να παρουσιάσει το 2025 ως έτος ανόδου για τα Starbucks στην Ελλάδα, τα οικονομικά δεδομένα αποτυπώνουν μια πολύ πιο εύθραυστη και προβληματική πραγματικότητα. Πίσω από τη ρητορική περί «θετικού επιχειρηματικού σήματος» και «βελτιωμένων επιδόσεων», η εικόνα που αναδύεται είναι αυτή μιας εταιρείας που εξακολουθεί να επιβιώνει χάρη σε αναβολές, ρυθμίσεις και ανοχή των τραπεζών, χωρίς να έχει αντιμετωπίσει τις δομικές της αδυναμίες.
Η αύξηση των καθαρών πωλήσεων κατά 8% στο δεκάμηνο του 2025 δεν προκύπτει από κάποια ουσιαστική ενίσχυση της εμπορικής δυναμικής του brand, αλλά σχεδόν αποκλειστικά από την προσθήκη δύο νέων καταστημάτων. Πρόκειται περισσότερο για λογιστική διόγκωση μεγεθών παρά για πραγματική οργανική ανάπτυξη, τη στιγμή που το υφιστάμενο δίκτυο παραμένει καθηλωμένο σε ένα περιβάλλον υψηλού κόστους και έντονου ανταγωνισμού.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η κατάσταση στο μέτωπο του δανεισμού. Η Μαρινόπουλος Εταιρεία Καφέ εξακολουθεί να μην εξυπηρετεί τις δανειακές της υποχρεώσεις, με τις συνολικές υποχρεώσεις να ξεπερνούν τα 55 εκατ. ευρώ και την καθαρή θέση να παραμένει βαθιά αρνητική στα -36,3 εκατ. ευρώ. Το γεγονός ότι το κυκλοφορούν ενεργητικό υπολείπεται των βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων κατά 43 εκατ. ευρώ εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη βιωσιμότητα της εταιρείας, ανεξαρτήτως επικοινωνιακών προσπαθειών.
Η «προσδοκία» επίλυσης του ζητήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων παραμένει μέχρι στιγμής ακριβώς αυτό: προσδοκία. Οι επαναλαμβανόμενες καταβολές ποσών προς τις εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων, με στόχο την αναστολή νομικών ενεργειών, δεν συνιστούν λύση αλλά παράταση ενός χρόνιου προβλήματος. Παράλληλα, οι διαταγές πληρωμής εκατομμυρίων ευρώ και οι εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες συνεχίζουν να βαραίνουν τον ισολογισμό και την αξιοπιστία της εταιρείας.
Παρά τα σχετικά ικανοποιητικά λειτουργικά αποτελέσματα σε επίπεδο EBITDA, η επιστροφή σε καθαρές ζημίες το 2024 υπογραμμίζει ότι το επιχειρηματικό μοντέλο των Starbucks στην Ελλάδα εξακολουθεί να «μπάζει» στη χρηματοοικονομική του βάση. Η αύξηση του δανεισμού λόγω κεφαλαιοποίησης μη εξυπηρετούμενων τόκων καταδεικνύει ότι τα λειτουργικά κέρδη δεν επαρκούν για να στηρίξουν τις πραγματικές υποχρεώσεις της εταιρείας.
Εν τέλει, πίσω από την εικόνα ενός διεθνούς brand και τη ρητορική της αναδιοργάνωσης, τα Starbucks στην Ελλάδα παραμένουν εγκλωβισμένα στο βάρος των επιλογών του παρελθόντος της οικογένειας Μαρινόπουλου. Χωρίς ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους και ξεκάθαρη αλλαγή στρατηγικής, η «σταδιακή ανάκτηση οικονομικής ισορροπίας» κινδυνεύει να αποδειχθεί ακόμη ένα αφήγημα χωρίς αντίκρισμα.
