12.1 C
Kifissia
Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου, 2022

Η περιπετειώδης αγοραπωλησία στη Ζάκυνθο που έφερε την παρακολούθηση Πιτσιόρλα

Must read

Της Ματίνας Χαρκοφτάκη 

Η υπόθεση των υποκλοπών και το προ ημερών ερώτημα προς τον Αλέξη Τσίπρα σχετικά με το θέμα της παρακολούθησης από την ΕΥΠ του πρώην επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ, Στέργιου Πιτσιόρλα επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έφερε και πάλι στο προσκήνιο την αμφιλεγόμενη εξαγορά της έκτασης των περίπου 14.500 στρεμμάτων στη βορειοδυτική Ζάκυνθο, κοντά σε μια από τις πιο πολυφωταγραφημένες παραλίες στον κόσμο, αυτή του Ναυαγίου. Μια ιστορία, η οποία αν και ξεκίνησε το 2014, το τέλος της όχι μόνο δεν έχει ακόμη γραφτεί αλλά διαρκώς προστίθενται νέα επεισόδια, τα οποία περιλαμβάνουν μια πολύκροτη δικαστική διαμάχη, διεκδικήσεις από την Εκκλησία της Ζακύνθου, έντονες αντιδράσεις από την τοπική κοινωνία, εταιρείες που φέρονται να συνδέονται με το κράτος του Κατάρ και τον πρώην εμίρη, Χαμάντ μπιν Kαλίφα αλ Θάνι αλλά και πιο πρόσφατα το βούλευμα-καταπέλτης του εισαγγελέα Πολυκράτη.  Πρόκειται αναμφίβολα για ένα μπερδεμένο κουβάρι γεγονότων με σκοτεινά σημεία, το οποίο οι αρμόδιες αρχές καλούνται να ξετυλίξουν και να αποφανθούν.

Το χρονικό της αγοραπωλησίας

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή, γυρνώντας αρκετά χρόνια πίσω και πιο συγκεκριμένα στον Μάιο του 2014, όταν υπογράφτηκε σε ένα συμβολαιογραφικό γραφείο των Αθηνών χωρίς την παρουσία άλλων δικηγόρων, το επίμαχο συμβόλαιο, το οποίο προέβλεπε την πώληση μιας τεράστιας έκτασης 14.500 στρεμμάτων από τον ιδιώτη Γιώργο Χάρο, προς την εταιρεία Pimana, της οποίας εκείνη την εποχή πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος ήταν λιβανικής καταγωγής. Το τίμημα για την απόκτηση της συγκεκριμένης γης, η οποία σε μέγεθος αντιπροσωπεύει το 13% της συνολικής έκτασης του νησιού της Ζακύνθου, διαθέτει ακτογραμμή 12 χιλιομέτρων και περιλαμβάνει τρεις από τις πιο όμορφες και διάσημες παραλίες όλης της Μεσογείου, ήτοι τις παραλίες Ναυάγιο, Στενίτης και Πόρτο Βρώμη, είχε οριστεί στο ποσό των 9 εκατ. ευρώ, δηλαδή στην ουσία πουλήθηκε όσο περίπου κοστίζει μια πολυτελής βίλα στα νότια προάστια. Ο Γ. Χάρος ισχυρίστηκε ότι είχε στην ιδιοκτησία του αυτή την έκταση ως απόγονος της οικογένειας του Ζακυνθινού ευπατρίδη Κόντε Στέλιο Φλαμπουριάρη. Από την άλλη, η Pimana, η οποία συστάθηκε το 2012 με έδρα την Αθήνα, αποτελούσε θυγατρική της Al Rayann Greece, η οποία αποτελεί βραχίονα της Al Rayyan Project Management, ενός εκ των κρατικών επενδυτικών εταιρειών το Κατάρ. Σχέδιο της εταιρείας ήταν να αξιοποιήσει την εν λόγω έκταση, μέσα από την ανάπτυξη ενός τουριστικού project αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο σύμφωνα με την Pimana θα σεβόταν το φυσικό τοπίο και την αρχιτεκτονική του νησιού ενώ παράλληλα θα αποτελούσε πόλο έλξης για τον παγκόσμιο τουρισμό. Άλλωστε, η αγάπη του πρώην εμίρη του Κατάρ αλ Θανί για το Ιόνιο υπήρξε γνωστή εάν θυμηθούμε και την αγορά της Οξειάς, της νησίδας του συμπλέγματος των Εχινάδων, μια επένδυση, η οποία επίσης δεν ευδοκίμησε για διαφορετικούς, ωστόσο, λόγους.

Οι διεκδικήσεις από την Εκκλησία και η απόφαση του Πρωτοδικείου Ζακύνθου

Η αγοραπωλησία της έκτασης και η σχεδιαζόμενη επένδυση προφανώς δεν πέρασε απαρατήρητη πυροδοτώντας σφοδρές αντιδράσεις προερχόμενες τόσο από την τοπική κοινωνία όσο και από την Μητρόπολη της Ζακύνθου, η οποία διεκδικεί μια έκταση 3.056 στρεμμάτων, η οποία, όπως υποστηρίζει ανήκει στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου των Κρημνών αλλά και μια έκταση 6.000 στρεμμάτων, η οποία ανήκει στην Ιερά Μονή Αναφωνήτριας, καθώς αυτή δε διαλύθηκε, αλλά ερημώθηκε.. Η διαμάχη δεν άργησε να οδηγηθεί στο κατώφλι της δικαιοσύνης. Με απόφασή του το 2018 το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ζακύνθου, αν και δεν ακύρωσε το συμβόλαιο αγοραπωλησίας, ανάμεσα στον κ. Χάρο και την Pimana, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι ο πωλητής έχει τον πιο ισχυρό τίτλο έναντι εκείνων που διεκδικούν μέρη του ακινήτου, ωστόσο ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης, διατάσσοντας την επανάληψη της συζήτησης προκειμένου να προσκομισθεί πραγματογνωμοσύνη, η διενέργεια της οποίας τέθηκε στον προϊστάμενο της υπηρεσίας αρχαιοτήτων της Ζακύνθου σε συνεργασία με έναν ορισθέντα πολιτικό μηχανικό. Όπως πληροφορείται το Capital.gr, η εν λόγω έκθεση των εμπειρογνωμόνων έχει ήδη ολοκληρωθεί από την πλευρά της υπηρεσίας αρχαιοτήτων του νησιού και στην οποία γίνεται εκτενή αναφορά για την ιστορία και τα μνημεία, που περιλαμβάνει η έκταση των 3.056 στρεμμάτων. Αυτό που απομένει είναι από την δική του πλευρά ο πολιτικός μηχανικός με βάση την παραπάνω έκθεση να ολοκληρώσει και να καταθέσει το τοπογραφικό σχεδιάγραμμα. Μια κίνηση, η οποία σύμφωνα με τοπικούς φορείς έχει καθυστερήσει σημαντικά για αδιευκρίνιστους μέχρι στιγμής λόγους. Όταν λοιπόν, κατατεθεί το σχέδιο τότε μετά από κλήση, θα ξεκινήσει η δίκη, στην οποία το δικαστήριο θα αποφασίσει ποιος τελικά έχει την νομή της συγκεκριμένης γης.

Η πρόταση καταπέλτης και η παραπομπή των 7 σε δίκη

Την ίδια ώρα και εν αναμονή της ολοκλήρωσης των παραπάνω, γίνεται μια παράλληλη ποινική διαδικασία για την υπόθεση της αγοραπωλησίας μέσα από την οποία προκύπτει η πρόταση καταπέλτης του εισαγγελέα Πολυκράτη, η οποία εκδόθηκε τον περασμένο Μάιο και υιοθέτησε πριν μερικές μέρες τελικά το Δικαστικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με το τωρινό βούλευμα, παραπέμπονται σε δίκη 7 άτομα για κακουργηματικές πράξεις σε βάρος του δημοσίου και δύο ιερών μονών, μεταξύ των οποίων είναι ο πωλητής των 14.500 στρεμμάτων Γ. Χάρος καθώς και η τότε πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της αγοράστριας Pimana. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να αναφερθεί ότι με βάση το καταστατικό της Pimana, η εν λόγω κυρία έχει πάψει να συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας ήδη από το 2020 ενώ πλέον τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου κατέχει ο Βρετανός Simon Nicholas Nurney. Το παραπεμπτικό βούλευμα, αναφέρει, μεταξύ άλλων ότι η επίδικη και πωληθείσα έκταση των 14.500 στρεμμάτων, που πουλήθηκε από τον Γ. Χάρο, το 2014 στη Pimana, με βάση ένα βενετσιάνικο έγγραφο που έγινε δεκτό χωρίς να μεταφραστεί, δεν ανήκε στον φερόμενο ως πωλητή, αφού από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι αυτός κατέστη κύριος αυτής, με νόμιμο τρόπο, ότι όλα τα παραπάνω  τελούσαν σε γνώση των κατηγορουμένων και μπορούσαν από την μελέτη των προσκομιζόμενων εγγράφων να γίνουν εύκολα αντιληπτά καθώς και ότι η συνολική ζημία του ελληνικού δημοσίου από την απατηλή αγοραπωλησία του 2014, ξεπερνά τα 17,6 εκατ. ευρώ. ¨

“Ο εισαγγελέας έσφαλε στη συγκεκριμένη υπόθεση “

Σε επικοινωνία που είχε το Capital.gr με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Pimana, Μιχάλη Δημητρακόπουλο ανέφερε τα εξής:

“Εκτιμώ τον εισαγγελέα κ. Πολυκράτη, στη συγκεκριμένη όμως υπόθεση έσφαλε, η εισαγγελική πρόταση του είναι καταπέλτης κατά της κοινής λογικής, συγκεκριμένα είναι παράλογο μία εταιρεία συμφερόντων του κράτους του Κατάρ, που θέλει να επενδύσει δισεκατομμύρια στην Ελλάδα, να αγοράζει την συγκεκριμένη έκταση στη Ζάκυνθο έχοντας σκοπό να εξαπατήσει το ελληνικό Δημόσιο για να προσπορισθεί παράνομο όφελος πάνω από 120.000 ευρώ!! Τα κράτη δίνουν μάχες για να προσελκύσουν επενδύσεις από το Κατάρ και εδώ τους καθιστούμε κατηγορούμενους κατά παγκόσμια αποκλειστικότητα!!!

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εκτάσεως κρίθηκε αρμοδίως από το Πρωτοδικείο Ζακύνθου, το οποίο οριστικά σε πρώτο βαθμό δικαίωσε την εταιρεία Pimana και τον δικαιοπάροχο (πωλητή) αυτής, έκρινε δηλαδή ότι η πωληθεί σα έκταση ήταν ιδιωτική , πλην μιας μικρής γεωγραφικής λωρίδας , το συμβόλαιο μεταβίβασης ήταν έγκυρο και αυτό το καταλυτικό στοιχείο αγνοήθηκε περιφρονήθηκε από τον εισαγγελέα και το δικαστικό συμβούλιο. Στα Επτάνησα δεν υπάρχει το τεκμήριο του δημοσίου δάσους , το δημόσιο δεν είχε εγείρει ποτέ αξιώσεις για την επίδικη έκταση, όταν μάλιστα έγινε η μεταβίβαση της εισέπραξε εκατομμύρια ευρώ σε φόρους, αν ήταν δημόσια η έκταση ,θα είχε εναντιωθεί από την πρώτη στιγμή “. Πλέον αυτό που απομένει είναι η κρίση της δικαιοσύνης. Αυτό πάντως που παραδέχονται όσοι έχουν γνώση της συγκεκριμένης υπόθεσης είναι ότι ανεξαρτήτως της έκβασης, η επένδυση μάλλον έχει ναυαγήσει οριστικά,.

More articles

- Advertisement -spot_img

Latest article