25 C
Kifissia
Σάββατο, 2 Ιουλίου, 2022

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΜΥΚΑΛΗΣ (Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ…). ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΙΝΑΡΔΟΣ

Must read

Η καταστροφή του περσικού στόλου στην Σαλαμίνα και ή ήττα την επόμενη άνοιξη στις Πλαταιές , έβαλαν τέλος στα περσικά σχέδια για κατάληψη του ελλαδικού χώρου.

Η μεγαλύτερη έννοια πλέον των Περσών ήταν να ελαχιστοποιηθούν οι παρενέργειες από την γνωστοποίηση των ηττών στην Ελλάδα και για τον λόγο αυτό άφησαν ισχυρό στόλο αλλά και σύμφωνα με τον Ηρόδοτο στρατό τουλάχιστον 60.000 ανδρών στα μικρασιατικά παράλια, ώστε να επέμβει άμεσα σε περίπτωση εξέγερσης των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας.

Την ίδια περίοδο ο ελληνικός στόλος αποτελούμενος από περίπου 110 πλοία (περίπου 5-6.000 άνδρες)  βρισκόταν στη Δήλο , όταν έφτασαν τρεις απεσταλμένοι από την Σάμο κάνοντας έκκληση στον ελληνικό στόλο να πλεύσει στα μικρασιατικά παράλια, με απώτερο στόχο την εξέγερση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και την εκδίωξη των Περσών.

Ο Πέρσες ύστερα από την Σαλαμίνα δεν τολμούν να επιχειρήσουν νέα αναμέτρηση στη Θάλασσα… Έτσι αποφασίζεται όλες οι δυνάμεις να συγκεντρωθούν στη ξηρά και τα μεν φοινικικά πλοία να αποχωρήσουν , τα δε υπόλοιπα να χρησιμοποιηθούν ως φρούριο.

Σαν καταλληλότερος τόπος επιλέχτηκε η περιοχή της Μυκάλης απέναντι από την Σάμο.               Στην περιοχή υπήρχε και μονάδα περσικού πεζικού που μαζί με τους άνδρες του στόλου αριθμούσαν  σύμφωνα με μελετητές περί τις 10.000 άνδρες.

Οι Έλληνες αποβιβάζονται στην ακτή και παρατάσσονται με τους Αθηναίους αριστερά κατά μήκος της παραλίας, τους Σπαρτιάτες δεξιά και το στρατό από τις λοιπές πόλεις ενδιάμεσα.

Ο Περσικός στρατός είχε στηθεί σε θέση άμυνας με ένα φράγμα από ασπίδες να τους προστατεύει από τα ελληνικά όπλα.

Πρώτοι με τον εχθρό θα συγκρουστούν οι Αθηναίοι , αφού προχωρούσαν σε ίσιο δρόμο σε αντίθεση με τους Σπαρτιάτες που ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν κύκλο, βαδίζοντας μέσα από χαράδρες και βουνά, ερχόμενοι έτσι τελευταίοι σε επαφή με τον εχθρό.

 

Πάντως ακόμη και με την αρχική Σπαρτιατική απουσία, η ποιοτική υπεροχή των Ελλήνων ήταν φανερή και ύστερα από ένα αμφίρροπο ξεκίνημα οι γραμμές των Περσών άρχισαν να σπάνε. Τότε αποφασίζεται να οπισθοχωρήσουν μέσα στο πρόχειρο οχυρό που είχαν φτιάξει.

Όμως γρήγορα οι Έλληνες με ασυγκράτητη ορμή εισέβαλαν σε αυτό, με αποτέλεσμα την άτακτη φυγή του Περσικού  στρατού, με την εξαίρεση των ίδιων των Περσών  που με αυταπάρνηση έμειναν να αντιμετωπίσουν τις ελληνικές δυνάμεις .

Η ελληνική νίκη είναι ολοσχερής . Ο αρχηγός του Περσικού στρατεύματος Τιγράνης σκοτώνεται στη μάχη , ενώ τα Περσικά πλοία καίγονται και το φρούριο καταστρέφεται …

Ο απόηχος της ελληνικής νίκης μεταδόθηκε γρήγορα σε όλο το μήκος των μικρασιατικών παραλίων και ήδη σε αρκετές πόλεις άρχισε να εξαπλώνεται ο ιός της εξέγερσης.

Μετά την μάχη ο ελληνικός στόλος έπλευσε για την Σάμο , όπου και έγινε συμβούλιο με θέμα το μέλλον της Ιωνίας .

Εκεί οι διοικητές των Πελοποννησιακών πόλεων , πρότειναν την εκκένωση της Μικρασιατικής ακτής από τους ελληνικούς πληθυσμούς  και την μεταφορά τους στην κυρίως Ελλάδα σε αντικατάσταση των πληθυσμών των πόλεων που είχαν μηδίσει !!!.

Βασικό επιχείρημα η αδυναμία συνεχούς επιτήρησης και προστασίας της περιοχής από την Περσική επεκτατικότητα. Όμως η έντονη Αθηναϊκή αντίδραση απέτρεψε ενδεχόμενο αυτό και τελικά αποφασίστηκε να προχωρήσει ο στόλος στον Ελλήσποντο με στόχο την καταστροφή της γέφυρας. Όταν όμως ο στόλος έφτασε στον Ελλήσποντο βρήκε την γέφυρα ήδη κατεστραμμένη ,  με αποτέλεσμα να σημειωθεί και δεύτερη διχογνωμία.

Οι Σπαρτιάτες και οι προσκείμενες σε αυτούς πόλεις πρότειναν την επιστροφή , αφού ο προσδοκώμενος στόχος είχε επιτευχθεί.                                                                                      Αντίθετα οι Αθηναίοι επιθυμούσαν την συνέχιση της εκστρατείας με στόχο την πλήρη εξουδετέρωση της Περσικής κυριαρχίας στην ευρύτερη περιοχή.

Οι δύο απόψεις δεν κατέστη δυνατό να συγκλίνουν. Έτσι οι Σπαρτιάτες επέστρεψαν στην πατρίδα τους , ενώ οι Αθηναίοι πήγαν στην περιοχή του Ελλησπόντου για να ελευθερώσουν και άλλες πόλεις , αλλά και για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους .

Άλλωστε η περιοχή ήταν σημαντικό εμπορικό πέρασμα και οι Αθηναίοι με τον έλεγχο της επιθυμούσαν να βάλουν τα θεμέλια της μετέπειτα Αθηναϊκής συμμαχίας ή ηγεμονίας όπως αυτή διαμορφώθηκε.

Οι Πέρσες υπέστησαν πολυποίκιλο πλήγμα και  δεν επιχείρησαν ποτέ ξανά άλλη στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του ελλαδικού χώρου .

Μάλιστα τα επόμενα χρόνια αντιμετώπισαν σημαντικά προβλήματα από τον Αθηναίο στρατηγό Κίμωνα που όχι μόνο έκανε επιδρομές σε πολλά ασιατικά παράλια της Μεσογείου αλλά και μετέτρεψε την Αθήνα σε θαλασσοκράτειρα της Μεσογείου.

Όμως όλος αυτός ο συγχρωτισμός  με τους Έλληνες τους βοήθησε να τους κατανοήσουν καλύτερα. Έτσι οι επόμενες επεμβάσεις τους είχαν διπλωματικό χαρακτήρα που με την βοήθεια των χρημάτων απέφεραν τελικά περισσότερα οφέλη….

Άλλωστε οι ίδιες οι ελληνικές πόλεις συνέχισαν με αμείωτη ένταση τις εμφύλιες συρράξεις , φτάνοντας στο σημείο (ιδιαίτερα κατά την περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου) να ζητούν την Περσική βοήθεια που φυσικά παρεχόταν απλόχερα …

Έτσι  ένα αιώνα αργότερα με την Ανταλκίδειο ειρήνη (387) οι Πέρσες  πέτυχαν με την διπλωματία , ότι δεν πέτυχαν με τα όπλα, γινόμενοι κύριοι της Μικρασιατικής ακτής, με τις ελληνικές πόλεις να διατηρούν απλώς μια αυτονομία…

 

 

More articles

- Advertisement -spot_img

Latest article