[ad_1]
Η ζωή ξεπερνάει την τέχνη και ενίοτε ξεμπροστιάζει τους λειτουργούς της… Με τον Δημήτρη Λιγνάδη να βρίσκεται πια ενώπιον της Δικαιοσύνης κατηγορούμενος για βιασμό κατά συρροή και τον καταιγισμό καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, αναφορές και συνεντεύξεις του παρελθόντος φωτίζονται από άλλη οπτική και δηλώσεις που τότε έμοιαζαν «ποιητικός λόγος» και κουλτουριάρικη απάντηση, τώρα ηχούν σαν ομολογία ενός άρρωστου μυαλού.
«Έχω πολλά σκοτάδια και ευτυχώς το θέατρο μου δίνει τη δυνατότητα να φτιάξω φως από τα σκοτάδια μου. Δεν βγαίνει φως από το φως» έλεγε σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο bovary.gr πριν από δύο χρόνια ο Δημήτρης Λιγνάδης.
Ωστόσο όπως αποδείχθηκε ούτε το θέατρο, ούτε η μελέτη σπουδαίων κειμένων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και της νέας διανόησης δεν κατάφεραν να νικήσουν τα σκοτάδια του, αφού τελικά όχι μόνο βυθιζόταν ο ίδιος αλλά και πολλά αθώα θύματα σε αυτά.
«Ημουν πάντα politically correct γιατί φοβόμουν μην εκθέσω τους δικούς μου. Στο γυμνάσιο έγινα λίγο δημοφιλής, με αστεία και ύπουλες σκανταλιές. Δεν ήμουν κακό παιδί και αλήτης αλλά ούτε και καλό παιδί. Δυσφορούσα, ασφυκτιούσα μέσα στο κοστούμι του καλού παιδιού. Από την άλλη, δεν είχα το θάρρος να…
[ad_2]
Διαβάστε περισσότερα
